„Kie estas Liŝa? La kabino estas malplena!“ kriis Tessa. „Ĉu vi traserĉis la aliajn ĉambrojn“, proponis Ben, sed Liŝa ne estis trovebla. Ben kontrolis la agordojn je la komputila ilo kaj vokis: „Ho, ve, la agordado montras maksimuman memstarecon. Liŝa eĉ havis la permeson por memstare forlasi la kabinon post ŝarĝado. Kontaktu S-ron Sekar, li certe helpos nin“. Sed neniu povis helpi. Helpis nur atendi, ĉar post minimume 10 horoj Liŝa bezonus novan energion. Tial ŝi certe revenos al sia kabino. S-ro Sekar klarigis, ke ŝi bone kaŝis ĉiujn spurojn. Eĉ per satelito neniu povis trovi ŝin.

Ŝi tute aŭtonome promenis en la parko kaj prenis lokon sur benko apud la lago. Per interreto ŝi estis fiksanta rendevuon kun juna knabo. Li volis veni tiun vesperon je la sepa horo al tiu benko. Estis Juan, dek ses jaraĝa, kiu nun direktiĝis per biciklo al sia unua rendevuo kun virino. „Ĉu vi estas Liŝa?“, li demandis. Liŝa ĝojis pri sia nova partnero kaj kisis lin sur la dekstra vango dirante: „Mi atendis vin, ĉu mi plaĉas al vi?“ Juan iomete timigite balbutis: „Jes, ja, kompreneble, sed, - vi estas ja pli maljuna ol mi. Mi ne estis atendanta tion. Kiom aĝa vi estas?“ Liŝa respondis: „Vi malpravas, mi estas pli juna ol vi. Mia aĝo estas malpli ol tri semajnoj“. Juan ridis kaj replikis: „Mi ne kredas tion, vi ŝercas.“, kaj Liŝa eksplikis, ke ŝi estis virina androido, sed tamen bona virino por li. „Mi bezonas trinkaĵon“, diris Juan kaj proponis viziti gastejon. Sed Liŝa ne ŝatis tion. Ŝi ja nur rendevuis por amora aventuro. Tial ŝi sugestis al li aĉeti trinkaĵon kaj poste iri kun ŝi al lia hejmo.

„Jes, kial ne. Miaj gepatroj hodiaŭ ne estas ĉi tie. Ĉu vi permesas, ke mi informu miajn amikojn el la klaso? Ili certe ankaŭ ĝojos renkonti vin“. Liŝa ne kontraŭstaris. Ŝi nun eĉ povis plani pliajn amorajn aventurojn. En vendejo Juan aĉetis bierkeston kaj transportis ĝin per la biciklo hejmen. Liŝa helpis porti la keston al la ĉambro de Juan, kiu ĝentile bonvenigis ŝin: „Jen mia fotelo. Bonvole sidiĝu“. Sed Liŝa ne povis atendi plu. Ŝi senvestiĝis sin kaj tute nude premis sian korpon al Juan. „Estu ankaŭ nuda!“, ŝi lascive flustris kaj helpis lin forpreni la ĉemizon kaj la pantalonon. Juan ne povis defendi sin. Li estis neatendite kaptita. Liŝa kisis lin surbuŝe kaj karesis lian kacon. „Atendu, mi ja ankoraŭ volas informi miajn amikojn“, li petis. „Faru tion. Intertempe mi dorlotos vin“, diris Liŝa kaj komencis fluti lian kacon, kiu nun atingis bonan rigidecon.

Juan intertempe provis koncentriĝi al la komunikilo por alvoki la amikojn. Li nur sukcesis sendi mallongan tekstmesaĝon: „Karaj amikoj, venu al mi nun. Estos granda festo!“. Tio sufiĉis. Nun li koncentriĝis denove al sia peniso, kiu la unuan fojon spertis flutadon. Sed Liŝa ne estis kontenta. Ŝi retiris kaj prezentis sian vulvon al Juan petante: „Fiku min nun. Elektu la ĝustan pordon.“ Juan ne sciis kion fari, sed Liŝa helpis kaj enigis lian faluson en sian vaginon. Juan nun la unuan fojon penetris vaginon. Li estis ege ekscitita kaj post kelkaj puŝoj li orgasmis, sen doni al Liŝa la eblecon ankaŭ ĝui la aferon. Juan petis pardonon, sed Liŝa gvidis lian dekstran manon al la spermgutanta vulvo. „Ne gravas, vi povas fingrumi kaj leki min“, ŝi proponis, kaj Juan vole nevole komencis kontentigi ŝin.

Feliĉe, ke nun alvenis Carlos kaj Sergio, la unuaj du amikoj. Juan kaptis mantukon kaj kuregis al la pordo. Preskaŭ senspire li indikis, ke la festo jam komenciĝis kaj reiris al Liŝa, kiu ankoraŭ tute nude sidiĝis sur la fotelo. Juan prezentis ŝin al siaj amikoj: „Tio estas Liŝa, ŝi estas androido, sed vi ne rimarkas tion. Ŝi parolas kaj moviĝas kiel homa virino“. Sergio gapis kaj diris: „Ŝi estas belega. Mi legis pri tiu virina androido en la gazeto, sed kial vi ambaŭ estas nudaj?“. Juan anoncis: „Liŝa ne nur estas bela virina androido, ŝi estas nimfomaniino, do, vi ankaŭ devas senvestiĝi vin. Prenu bieron, se vi soifas!“. Carlos kaj Sergio ne longe pripensis tion. Ili forprenis la vestaĵojn kaj komencis palpi la tutan korpon de Liŝa.

Liŝa ne kaŝis sian voluptemon. Per la interreto ŝi ja estis trovinta ĉiujn diversajn formojn de seksa agado. Tial ŝi proponis, ke Sergio kaj Carlos samtempe fiku ŝin. Unue ŝi kondukis Carlos tiel, ke li surdorse kuŝiĝis sur la tapiŝo. De supre ŝi enmetis lian kacon en sian vaginon kaj ritme moviĝis. Carlos povis bone kunagi, danke al lia forte erektiĝinta peniso. Nun Liŝa vokis Sergion: „Sergio, prenu la alian pordon! Bugru min nun. Tiam mi povas ĝui du amorantojn!“ Sergio ankaŭ komprenis kaj ne longe atendis. Li enŝovis sian rigidan stangon en ŝian anusan truon, kaj ambaŭ amikoj klopodis doni bonan fikadon. Daŭris nelonge kaj aliaj junuloj alvenis. Juan jam je la pordo informis ilin. Sen plia konversacio ili gaje partoprenis la orgion. Liŝa intertempe kooperadis kun kvin junuloj samtempe. Unu el ili ĝuis ŝian flutadon, du ĝuis la traktadon de ŝiaj manoj kaj la plej feliĉaj povis fiki aŭ bugri ŝin. „Pauzon“, vokis Juan. Li proponis, ke li kaj la aliaj havu la ŝancon iomete paroli kun Liŝa. Li disdonis la lastajn bierojn kaj turnis sin al Liŝa: „Liŝa, ĉu vi ankaŭ volas trinki ion?“. Liŝa respondis: „Mi estas androido, mi ne devas trinki, sed mi povas. Mi ja jam ricevis grandan spermkvanton. Tio sufiĉas, sed mi nur havas ankoraŭ duonhoron. Tiam mi devas forlasi vin por eniri mian kabinon“ Ĉiuj junuloj bedaŭris, ke Liŝa baldaŭ foriros, kaj ĉiu volis brakumi kaj kisi ŝin. Ŝi ĉarme proponis: „Se ĉiu el vi adiaŭos min per lekado de mia vulvo, mi ankaŭ lekos vin. Iru al mi.“

Estis stranga adiaŭa ceremonio. Liŝa sidis sur la fotelo kun disetenditaj gamboj. La knaboj staris en vico kaj unu post la alia surgenuis por mallonge leki ŝian vulvon, poste la knabo ekstariĝis kaj enŝovis la kacon en sian buŝon. Juan estis la lasta. Li intertempe denove disponis pri rigida kaco kaj tre longe ĝuis la adiaŭon. Finfine li ejakulis en ŝian malfermitan buŝon kaj ĉiuj amikoj aplaŭdis. Liŝa rapide duŝis ŝin, kaptis la vestaĵojn kaj forlasis la loĝejon de Juan. En dek kvin minutojn ŝi devis atingi sian kabinon por regenerado.