La policanoj trairas la placon. La uniformojn brunaj rimenoj premas al la korpoj. Ili konscias sian gravon, rolon, La silento kvazaŭ mortigas, nur la botoj kraketas sur la ŝtonoj. La domoj staras mutaj, la arboj senmovaj. La arbaro ne mesaĝas pervente, ankaŭ la ĉielo ne pelas nubon.

Silentas ankaŭ la homvizaĝoj.