4.4.2010

Memoraĵoj

Rabinovic renkontas sian amikon Goldberg en la strato.

– Ni ne vidis unu la alian jam delonge. Kiel vi fartas?

– Bone. En ĉi tiu momento mi skribas miajn vivmemoraĵojn.

– Estas grandioze! Ĉu vi jam atingis la momenton, kiam mi pruntedonis al vi 500 rublojn?

(dankon al Claus el Germanio)

7.4.2010

Helpo de Dio

Josef estis tre malriĉa judo. Unu tagon li decidis turni sin rekte al Dio.

Josef: "Dio?"

Dio: "Jes, Josef."

Josef: "Ĉu mi rajtas prezenti demandon?"

Dio: "Kompreneble!"

Josef: "Dio la Eternulo, kio estas por vi miliono da jaroj?"

Dio: "Unu sekundo."

Josef: "Kaj miliono da dolaroj?"

Dio: "Unu cendon."

Josef: "Dio, ĉu vi povas doni al mi unu cendon?"

Dio: "Jes. Nur atendu dum sekundo."

(dankon al Clair el Francujo)

11.4.2011

Tio estas alia afero!

Interparolo inter du judoj en tramo de Odeso: *

– Ĉu vi eltramiĝos en la sekvonta haltejo?

– Tio estas mia afero.

– Sed mi eltramiĝos.

– Tio estas via afero.

– Jes, sed vi baras la elirejon!

– Ah, tio estas alia afero.

(dankon al Claus el Germanujo)

14.4.2010

Enkonduko:

Antaŭ kelkaj semajnoj mi sendis al vi la ŝercon "Eltombiĝo", kiu temis pri la eltombiĝo de Jesuo tri tagojn post lia enterigo.

Iom poste mi ricevis de unu el vi samteman ŝercon:

Morti en la Sankta Lando

Paro el Eŭropo vizitis Israelon sed dum la vizito en Jerusalemo la edzo subite mortis. La edzino iris al la enteriga kompanio kaj ricevis de la direktoro la jenajn du ofertojn:

1. Entombigi la edzon en Jerusalemo. Prezo: 500 EUR.

2. Entombigi lin en ilia loĝlando. Prezo: 5,000 EUR.

La vidvino tuj elektis la duan eblecon.

"Kial?", demandis la direktoro.

Respondis ŝi: "Ĉar antaŭ 2,000 jaroj iu mortis ĉi tie kaj revenis post 3 tagoj. Tion-ĉi mi timas!"

Konkludo: Paco ne havas prezon.

(dankon al Sylviane el Francio)

18.4.2010

Duboj

Maljuna judo sidis en sia ĝardeno kaj rigardis sian nepon, kiu estis ludanta en la korto:

"Ho, nia knabeto Moĉjo estas mirinda! Se mi nur certus, ke li estas mia nepo!"

La patro de la knabeto aŭdis tion kaj diris:

"Paĉjo, kiel mi komprenu vin? Ĉu vi ion scias pri mia edzino?"

Trankvilige respondis la maljunulo: "Ne,ne! Ne pri la via…"

(dankon al Grigorij el Moskvo)

21.4.2010

Kiu estas pli ruza?

Enkonduko:

Skribis al mi kataluna samideano:

En Hispanio la etna-kultura kolizio inter katalunoj kaj hispanoj estas ofte tre vigla. La hispanoj diras, ke la katalunoj similas al judoj: ruzaj, avaraj ktp.

Sendube vera antisemita opinio.

En la sekva ŝerco rakontata de katalunoj, ili ŝercas pri tiu ĉi malagrabla opinio.

Judo diras al sia kataluna amiko:

"Mi scias manieron por manĝi senpage."

"Vi, judoj", reagas la Kataluno, "Kiel vi faras tion?"

Judo: "Mi iras al la restoracio en malfrua horo, mendas salaton, ĉefan pladon, fromaĝojn, deserton, kafon kaj konjakon. Fine mi fumas bonan havanan cigaron kaj atendas ke ili fermu la restoracion.

Ĉar mi ne moviĝas eĉ kiam la servistoj aranĝas tablojn kaj metas seĝojn sur ili, la kelnero venas al mi por demandi ĉu mi povas pagi, ĉar ili estas jam pretaj foriri. Tiam mi respondas: "Sed mi ja pagis al la kelnero, kiu jam iris for."

Kataluno: "Ho, brila kaj grandioza strategio! Ĉu ni kune provu ĝin morgaŭ?"

Judo: "Bone!"

Je la sekvonta vespero ambaŭ amikoj iras al la restoracio kaj mendas salaton, supon, fromaĝojn, deserton, vinon kaj konjakon.

Post la manĝo, kiam la kelnero petas de ili pagi, diras la judo: "Sed ni jam pagis al via kolego kiu estas jam foririnta."

Kaj la Kataluno aldonas: "Bonvolu, ni atendas ke iu el vi redonu al ni la monan diferencon…"

(dankon al Xavier el Hispanio)

25.4.2010

Senpaga manĝo

Malriĉulo eniras restoracion kaj demandas la kelneron kiom kostas rostita hepato.

Kelnero: "150 zlotojn."

Malriĉulo: "Kaj kiom kostas pano kaj saŭco?"

Kelnero: "Tio estas senpaga."

Malriĉulo: "Do donu al mi nur panon kaj saŭcon!"

28.4.2010

Eksministro

Du judoj transiris la ŝoseon en malpermesata loko. Tiam policano aliris ilin kaj komencis skribi monpunan raporton.

Demandis lin la unua judo: "Ĉu ankaŭ eksa ministro devas pagi punmonon?"

"Ne, pardonon", diris la policano, disŝiris la dokumenton kaj foriris.

Tiam la dua judo demandis la unuan: "Ĉu vi vere estis ministro?"

Respondis li: "Tute ne, sed ĉu oni ne rajtas demandi?"