Mi sentas min malbone. Eble venas la vivofino...

Laŭ insisto de amikoj mi prenas la plumon por priskribi mian vivon. Nun, skribante tiujn liniojn, mi troviĝas en tiel peza fizika stato, ke mi ne estas certa ĉu sufiĉos miaj fortoj por fini la komencitan laboron.

Mi priskkribos mian vivon ne pro tio, ke ĝi prezentas vivon de famekonata persono, kiu vekas intereson kaj scivolon ĉe la vasta publiko. Mi vivis la vivon de ordinara simpla soldato en la lukto por pli altnivela vivo de la laborulaj popoltavoloj – mia propra medio. Sed en mia vivo estas io neordinara pro la grava malfeliĉo metinta min jam de infanaĝo en ekskluzivan staton. Kaj eble en tiu vivo troviĝas io edifa: mi kondukis malfacilan lukton en ege pezaj cirkonstancoj, lukton por klereco, por kulturo, por sininstruado. Tiu lukto levis la kamparanon senigitan de piedoj kaj brako al la stato akiri la publikan atenton kaj povi priskribi tiun ĉi vivon.

La aŭtoro