AKTO UNUA

S^ino de Sotenville, S^ro de Sotenville, Klitandro, Georgo Dandin, Klaŭdino.

S^ino de Sotenville:

(al Georgo Dandin)

– Iru, vi ne meritas la honestan edzinon, kiun oni donis al vi.

Klaŭdino:

– Vorton de honoro, li meritus, ke ŝi verigu tion, kion li diris; kaj, se mi estus sur ŝia loko, mi ne longe marĉandus.

(al Klitandro.)

Jes, sinjoro, vi devus nun, por lin puni, amindumi mian mastrinon. Komencu kuraĝe, mi tion diras al vi, ĝi estos tre ĝustatempa kaj mi proponas al vi, ke mi vin helpos, ĉar li ja tiamaniere min jam taksas.

(Klaŭdino foriras).

S^ro de Sotenville:

– Vi meritas, mia bofilo, ke oni diru al vi tiajn aferojn: via agado indignigas ĉiujn kontraŭ vi.

S^ino de Sotenville:

– Iru, penu agi pli bone kun fraŭlino altedevena; kaj gardu vin de nun, ke vi plu ne faru tiajn eraregojn.

Georgo Dandin:

(al si mem)

– Mi estas tute furioza, ke mi staras kiel malpravulo, dum mi estas prava.