AṄGUTTARA NIKĀYA

(La Libro de la Laŭnumera Prediko)

Ho, monaĥoj! Estas unu persono, kies naskiĝo en tiun ĉi mondon estas por la bonfarto de multaj homoj, por la feliĉo de multaj homoj, por la kompato al la mondo; tiu naskiĝis por la bonfarto kaj la feliĉo de homoj kaj dioj. Kiu estas tiu unu persono ? Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

Ho, monaĥoj! Estas malfacile aperi unu persono en la mondo.

Kiu estas tiu unu persono? Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

Ho, monaĥoj! Estas malfacile vidi unu eksterordinaran personon aperi en la mondo. Kiu estas tiu unu persono? Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

Ho, monaĥoj! Multe da homoj lamentas kaj malĝojas, kiam unu persono forpasas. Kiu estas tiu unu persono? Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

Ho, monaĥoj! Estas unu persono, kies naskiĝo en tiun ĉi mondon estas ne komparebla kaj unika. Kiu estas tiu unu persono?

Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

Ho, monaĥoj! Estas unu persono, kies naskiĝo en tiun ĉi mondon estas ekapero de granda okulo, de granda brilo kaj de granda lumo. Kiu estas tiu unu persono? Tiu estas Tatagato, Arahato, aŭ Plena Vervekiĝinto. Jen estas tiu unu persono.

(Aṅguttara Nikāya I-13)