Mi tre bonvenigas, ke ”Bröderna Lejonhjärta” nun aperas en Esperanto!

La fratoj Leonkoro – la du, kiuj venis al Nangijala, la lando longe malantaŭ la steloj – certe ne povis komprenigi sin per la lingvo de sia hejmlando – la sveda.

Mi opinias, ke ili bezonis alian, internacian lingvon, por povi paroli kun la homoj en la Ĉerizo-valo, kaj por komprenigi sin en la Dornrozo-valo. Kaj por Tengo, la kruela subpremanto kaj tirano necesis, ke li aŭdu la veron pri sia krueleco kaj pri sia senutila kaj senvaloro vivo en lingvo, kiun li povis kompreni. Eble Esperanto?

Astrid Lindgren