Jedną z rzeczy, które może robić ZX81, a której nie potrafią kalkulatory kieszonkowe to operacje na tekstach. Wpisz:

Sprawiające dreszcz pozdrowienie wewnątrz cudzysłowów zwie się łańcuchem (co oznacza ciąg znaków), który może zawierać dowolne znaki, jakie ci się podobają z wyjątkiem cudzysłowu (lecz zamiast niego możesz użyć tzw. obrazu cudzysłowu "" (Q z SHIFT) i zostanie on wydrukowany jako " przez polecenie PRINT).

Typowym błędem przy wpisywaniu łańcuchów jest pominięcie jednego z cudzysłowów - wtedy pojawi się znacznik  S .

Gdy wyświetlasz liczby, możesz wykorzystać te łańcuchy do wyjaśnienia znaczenia liczb. Na przykład wpisz:

a następnie:

(nie przejmuj się, że tekst tego polecenia wyjdzie poza koniec wiersza).

Polecenie wyświetla trzy rzeczy (elementy PRINT), mianowicie łańcuch "CENA JAJ WYNOSI ", liczbę 61 (wartość zmiennej JAJA) i następnie łańcuch " NOWYCH PENSOW ZA TUZIN". W rzeczywistości możesz wyświetlić tyle elementów, ile ci się podoba, a wśród nich dowolną mieszaninę łańcuchów i liczb (lub wyrażeń). Zwróć uwagę, iż spacje w łańcuchach należą do nich tak samo jak litery. Nie są ignorowane, nawet na końcu.

Z łańcuchami możesz robić całe mnóstwo rzeczy.

1. Możesz przypisywać je do zmiennych. Jednakże nazwa zmiennej musi posiadać specjalną postać, aby pokazać, iż jej wartość jest łańcuchem a nie liczbą: musi zawierać pojedynczą literę, po której następuje $ (U z SHIFT). Na przykład wpisz: 

   LET A$="DOUBLE GLOUCESTER"

   a następnie

   PRINT A$

2. Możesz łączyć je razem. Często nazywa się to konkatencją, co oznacza "złączenie w jedno" i jest dokładnie tym, co się dzieje. Wypróbuj:

   PRINT "GAMMO" + "N RASHERS"

   Łańcuchów nie możesz odejmować, mnożyć lub dzielić, czy podnosić do potęgi.

3. Do łańcuchów możesz zastosować niektóre funkcje w celu otrzymania liczb i na odwrót.

   LEN		Stosuje się do łańcucha, a wynikiem jest jego długość, czyli liczba zawartych w łańcuchu znaków (spacje też się liczą). Na przykład LEN "SEREK" = 6.
   VAL		Stosuje się do łańcucha, a wynikiem jest to, co zawiera łańcuch potraktowany jako wyrażenie arytmetyczne. Na przykład (jeśli A = 9), VAL "1/2+SQR A" = 3.5. Jeśli łańcuch, do którego zastosowano VAL zawiera zmienne, to należy przestrzegać dwóch reguł:
   	(i)	Jeśli funkcja VAL jest częścią większego wyrażenia, to musi wystąpić na jego początku, np. LET X = 7+VAL "Y" należy zmienić na LET X = VAL "Y" +7.
   	(ii)	VAL może pojawić się tylko w pierwszej współrzędnej polecenia PRINT AT, PLOT lub UNPLOT (zobacz do rozdziału 17 i 18) tj. 10 PLOT 5, VAL "X" musi być zastąpione przez 10 LET Y = VAL "X" 15 PLOT 5, Y
   STR$		Stosuje się do liczby, a wynikiem jest to, co pojawiłoby się na ekranie, gdyby liczba została wyświetlona przez polecenie PRINT. Na przykład STR$ 3.5 = "3.5".

4. Co się tyczy liczb, możesz połączyć je z funkcjami, aby stworzyć wyrażenia łańcuchowe, takie jak:

   VAL (STR$ LEN "123456"+"-4")

   co jest obliczane w sposób następujący

   :

Podsumowanie

Łańcuchy

Operacja: + (dla łańcuchów)

Funkcje: LEN, VAL, STR$

Ćwiczenia

1. Wpisz:

   LET A$="2+2"

   a następnie:

   PRINT A$;" = ",VAL A$

   Spróbuj zmienić A$ na coś bardziej skomplikowanego i wykonaj ponownie to samo. np.

   LET A$="ATN 1*4"

   (wynikiem powinna być wartość liczby π).

2. Łańcuch "" nie zawierający znaków nazywa się łańcuchem pustym lub zerowym. To jedyny łańcuch o długości 0. Pamiętaj, iż spacje są znaczące i pusty łańcuch nie jest tym samym, co łańcuch zawierający spacje.

   Nie myl go z obrazem cudzysłowu "" (pojedynczy znak, Q z SHIFT). Jest to specjalne rozwiązanie omijające fakt, iż nie można umieścić znaku cudzysłowu wewnątrz łańcucha (czemu nie?). Gdy obraz cudzysłowu pojawia się w łańcuchu posiadającym na końcach cudzysłowy (na przykład w tekście programu), pokazuje się jako dwa symbole cudzysłowu w celu odróżnienia od zwykłego cudzysłowu; lecz przy wyświetlaniu poleceniem PRINT dostajesz tylko pojedynczy cudzysłów.

   Wpisz:

   PRINT "X";"";"X",""""."""";"";""""

3. Jeśli bawi cię obrażanie komputerów, wpisz:

   PRINT "2+2 = ";2+1