|
Serwis Edukacyjny w I-LO w Tarnowie
Materiały dla uczniów liceum |
Wyjście Spis treści Wstecz Dalej
Autor artykułu: mgr Jerzy Wałaszek |
©2026 mgr Jerzy Wałaszek
|
| SPIS TREŚCI REMANENT |
|
| Podrozdziały |
W matematyce macierz (ang. matrix) jest prostokątną tablicą liczb, którą zwykle przedstawiamy następująco:

Liczby w macierzy ułożone są w poziomych wierszach oraz pionowych kolumnach. Liczba wierszy i liczba kolumn określa rozmiar macierzy (ang. matrix size). Macierze zapisujemy zwykle dużymi literami alfabetu, a w indeksie podajemy ich rozmiar. Liczby w macierzy są jej wyrazami (ang. matrix elements/entries) i posiadają indeksy określające numer wiersza i numer kolumny, w których się znajdują. Wyrazy macierzy zapisujemy małymi literami alfabetu:

Macierz zbudowaną z jednego wiersza lub jednej kolumny nazywamy wektorem (ang. vector matrix). Wektory zapisujemy skrótowo jako:

Macierz o jednakowej liczbie wierszy i kolumn nazywamy macierzą kwadratową (ang. square matrix) :

Wyrazy macierzy o równych numerach wiersza i kolumny nazywamy przekątną główną macierzy (ang. matrix main diagonal) , a liczba wierszy lub kolumn nazywana jest wtedy stopniem tej macierzy. Macierz kwadratowa stopnia czwartego wygląda następująco:

Macierz zerowa (ang. zero matrix lub null matrix) posiada wszystkie elementy zerowe:

Macierz jednostkowa, tożsamościowa, identycznościowa (ang. unit matrix lub identity matrix) jest macierzą kwadratową, której elementy przekątnej głównej są równe 1, a wszystkie pozostałe są równe 0:

Podmacierzą (ang. submatrix) nazywamy macierz, która powstaje z macierzy wyjściowej po usunięciu dowolnej liczby kolumn i wierszy:

Macierz w języku C++ jest reprezentowana przez tablicę. Tablicę możemy deklarować statycznie lub dynamicznie. Deklaracja statyczna wymaga znajomości rozmiaru tablicy w momencie tworzenia programu.
Poniższy program deklaruje tablicę o rozmiarze 10×20 i wypełnia ją liczbami przypadkowymi o zakresie od 0 do 99.
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0050
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
#include <cstdlib>
#include <ctime>
using namespace std;
// Program główny
//---------------
int main()
{
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout <<
"Tablica statyczna o rozmiarze 10 x 20"
"\n-----------------------------\n\n";
// Definicja tablicy statycznej
unsigned int A[10][20];
// Indeksy elementów
unsigned i,j;
// Inicjujemy generator pseudolosowy
srand(time(NULL));
// Tablicę wypełniamy liczbami
// pseudolosowymi z zakresu 0...99
// Wiersze
for(i = 0; i < 10; i++)
// Kolumny
for(j = 0; j < 20; j++)
A[i][j] = rand() % 100;
// Wyświetlamy wyniki
for(i = 0; i < 10; i++)
{
for(j = 0; j < 20; j++)
cout << setw(3)<< A[i][j];
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
| Tablica statyczna o rozmiarze 10 x 20 ----------------------------- 36 34 35 86 2 27 61 50 55 52 59 4 34 77 98 43 94 59 7 73 15 37 5 96 23 31 90 61 13 13 48 0 74 15 52 46 33 75 14 24 32 39 11 28 43 22 10 37 81 93 12 70 81 18 28 23 47 27 62 39 38 55 60 29 12 30 66 74 52 79 48 98 80 87 25 47 95 3 42 18 76 40 70 87 16 34 20 4 13 47 37 76 51 46 83 5 39 36 37 59 34 89 37 27 2 42 59 29 87 26 35 48 61 30 20 30 33 69 27 66 29 28 68 72 44 71 54 86 86 32 21 21 32 19 95 14 11 62 28 41 71 58 83 73 49 2 36 37 72 0 39 59 44 49 73 95 64 44 58 74 90 62 6 20 1 13 24 82 90 82 52 88 22 59 60 26 67 9 57 85 24 34 66 49 14 35 37 21 84 7 25 66 31 19 81 15 79 5 7 76 |
Pamiętaj, iż w języku C++ indeksy rozpoczynają się od 0, zatem element A[0][0] jest elementem w pierwszym wierszu i w pierwszej kolumnie macierzy.
W języku Python tablice (listy) są z definicji dynamiczne. Jednakże można zasymulować tworzenie tablicy statycznej, np. tak:
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0050
#---------------------------
from random import randrange
# Program główny
#---------------
print("Tablica o rozmiarze 10 x 20"
"\n-------------------\n")
# Tworzenie tablicy 10x20
a = [[0 for _ in range(20)]
for _ in range(10)]
# Tablicę wypełniamy liczbami
# pseudolosowymi z zakresu 0...99
# Wiersze 0..9
for i in range(10):
# Kolumny 0..19
for j in range(20):
a[i][j] = randrange(100)
# Wyświetlamy wyniki
for i in range(10):
for j in range(20):
print(f"{a[i][j]:3}",end="")
print() # Koniec wiersza
print()
input("Naciśnij Enter")
|
Tablicę dynamiczną można stworzyć na kilka sposobów. Pierwszy z nich polega na zarezerwowaniu odpowiedniego obszaru pamięci i umieszczenie w nim tablicy, Po wykorzystaniu tablicy zarezerwowany dla niej obszar pamięci należy zwolnić.
Drugi program pokazuje, jak to zrobić w języku C++:
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0051
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
#include <cstdlib>
#include <ctime>
using namespace std;
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Inicjujemy
// generator pseudolosowy
srand(time(NULL));
// Generujemy rozmiar tablicy:
// n - liczba wierszy: 5...15
// m - liczba kolumn: 10...20
int n = 5 + rand() % 11;
int m = 10 + rand() % 11;
// Tworzymy wskaźnik
// do wskaźników liczb
// całkowitych
int ** A;
// Tworzymy dynamicznie
// obszar na tablicę
// n wskaźników
A = new int * [n];
// Tworzymy dynamiczne
// tablice dla każdego
// wiersza
int i,j;
for(i = 0; i < n; i++)
A[i] = new int [m];
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout << "Tablica dynamiczna "
<< n << " x " << m << endl
<< "------------------"
<< endl << endl;
// Tablicę wypełniamy
// liczbami pseudolosowymi
// z zakresu 0...99
for(i = 0; i < n; i++) // Wiersze
for(j = 0; j < m; j++) // Kolumny
A[i][j] = rand()% 100;
// Wyświetlamy wyniki
for(i = 0; i < n; i++)
{
for(j = 0; j < m; j++)
cout << setw(3) << A[i][j];
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
// Usuwamy tablice wierszy
for(i = 0; i < n; i++)
delete [] A[i];
// Usuwamy tablicę wskaźników
delete [] A;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
Tablica dynamiczna 13 x 20 ------------------ 42 47 13 21 47 30 21 11 56 93 81 83 12 49 16 94 98 17 90 58 77 60 56 56 29 84 51 53 63 53 73 75 60 18 71 73 35 23 50 60 67 56 67 55 6 76 5 1 83 74 74 78 17 32 37 51 5 37 54 14 38 25 98 10 47 50 52 98 97 66 48 48 29 30 35 40 48 96 40 29 61 8 46 80 55 12 25 94 28 10 57 64 16 15 80 61 54 8 88 94 76 83 34 11 26 87 21 24 41 89 37 19 40 64 33 63 78 94 98 48 81 39 10 9 99 52 78 50 7 80 76 0 74 8 68 85 10 29 55 72 42 10 92 9 92 5 95 81 96 46 7 85 53 51 25 43 33 83 21 68 64 77 3 40 37 42 94 71 4 42 95 69 95 87 14 36 96 60 85 33 67 45 17 36 4 94 40 4 23 17 59 67 22 68 53 57 38 3 33 99 70 38 97 46 64 90 18 5 1 73 49 31 40 75 35 35 26 82 57 18 24 49 15 99 80 48 71 5 1 75 12 2 34 90 71 50 97 92 36 50 23 83 66 74 14 91 81 45 18 8 4 56 82 5 58 52 8 66 63 23 |
W języku Python tablice są natywnie dynamiczne i tworzymy je standardowo (można również korzystać z różnych bibliotek, np. NumPy - ale tutaj nie będę ich celowo stosował, aby pokazać istotne operacje):
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0051
#---------------------------
from random import randint
# Program główny
#---------------
# Generujemy rozmiar tablicy:
# n - liczba wierszy: 5...15
# m - liczba kolumn: 10...20
n = randint(5,15)
m = randint(10,20)
# Tworzymy dynamicznie
# listę list i wypełniamy
# ją liczbami pseudolosowymi
# już w trakcie tworzenia
a = [[randint(0,99) for _ in range(m)]
for _ in range(n)]
# Wyświetlamy wyniki
print(f"Tablica dynamiczna {n} x {m}"
"\n------------------\n")
for i in range(n):
for j in range(m):
print(f"{a[i][j]:3}",end="")
print() # Koniec wiersza
# Jeśli macierzy już nie
# potrzebujemy, to możemy
# ją albo usunąć (del a),
# albo wyzerować (a = [])
print()
input("Naciśnij Enter")
|
Macierz może również zostać odwzorowana jako klasa języka C++ (jako klasa Pythona). W klasie można zdefiniować różne operacje na zawartej w niej macierzy. Plik definiujący klasę można używać jako plik nagłówkowy w programach przetwarzających macierze. Zaletą klasy jest to, iż prosto możemy zdefiniować w programie wiele różnych macierzy, które będą obsługiwane przez swoje funkcje składowe.
Poniższy program demonstruje przykładową prostą klasę macierzy liczb całkowitych. Klasa ta wspiera operacje przypisywania wartości elementom macierzy oraz odczytywania wartości elementów (dla prostoty klasa nie sprawdza błędów). Zwróć uwagę, iż zarezerwowano obszar dla tablicy jednowymiarowej. Tak też można.
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0052
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
#include <cstdlib>
#include <ctime>
using namespace std;
// Definicja klasy
//----------------
#ifndef _matrix_class0052
#define _matrix_class0052
class matrix
{
private:
// Elementy macierzy
int * A;
public:
// Rozmiar macierzy
int n,m;
// Konstruktor
matrix(int r, int c);
// Destruktor
~matrix();
void setv(int r, int c, int v);
int getv(int r, int c);
};
// Konstruktor tworzy macierz
// o podanych wymiarach:
// r - liczba wierszy
// c - liczba kolumn
//----------------------------
matrix::matrix(int r, int c)
{
n = r;
m = c;
A = new int [n * m];
}
// Destruktor usuwa macierz
// i zwraca zajętą przez
// nią pamięć
//-------------------------
matrix::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Ustawia wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
// v - wartość dla elementu
//-------------------------
void matrix::setv(int r, int c,
int v)
{
A[r * m + c] = v;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
int matrix::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
#endif // _matrix_class0052
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Inicjujemy generator
// pseudolosowy
srand(time(NULL));
// Generujemy rozmiar tablicy:
// n - liczba wierszy: 5...15
// m - liczba kolumn: 10...20
int n = 5 + rand() % 11;
int m = 10 + rand() % 11;
// Tworzymy macierz
matrix A(n,m);
// Macierz wypełniamy
// liczbami pseudolosowymi
// od -99 do 99
int i,j;
for(i = 0; i < n; i++)
for(j = 0; j < m; j++)
A.setv(i,j,-99+rand()% 199);
// Wyświetlamy macierz
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout << "Klasa macierzy o rozmiarze "
<< n << " x " << m << endl
<< "--------------------------"
<< endl << endl;
for(i = 0; i < n; i++)
{
for(j = 0; j < m; j++)
cout << setw(4) << A.getv(i,j);
cout << endl;
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
| Klasa macierzy o rozmiarze 10x15 -------------------------------- 55 -98 -58 16 10 -13 87 26 -51 -20 0 20 -76 68 -91 0 20 -76 68 -91 -85 -6 96 75 96 32 -38 -18 -79 -92 32 -38 -18 -79 -92 73 99 62 -63 37 73 -65 -19 30 17 73 -65 -19 30 17 -29 75 55 57 99 85 35 -36 73 -43 85 35 -36 73 -43 -35 -57 -45 -35 83 -89 4 65 6 10 -89 4 65 6 10 -27 67 64 -49 -39 -95 -57 -75 -54 60 -95 -57 -75 -54 60 -44 86 22 -16 14 61 -80 -57 18 -40 61 -80 -57 18 -40 -46 -69 25 -89 7 -8 -3 33 -80 27 -8 -3 33 -80 27 78 -78 48 85 -90 54 84 75 -94 59 54 84 75 -94 59 48 -60 -2 43 -22 78 39 -94 -20 52 |
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0052
#---------------------------
from random import randint
# Definicja klasy
#----------------
class Matrix():
# Konstruktor tworzy macierz
# o podanych wymiarach:
# r - liczba wierszy
# c - liczba kolumn
#---------------------------
def __init__(self, r, c):
self.n = r
self.m = c
self.a = [0] * (r * c)
# Ustawia wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
# v - wartość dla elementu
#-------------------------
def setv(self, r, c, v):
self.a[r * self.m + c] = v
# Zwraca wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
#-------------------------
def getv(self, r, c):
return self.a[r * self.m + c]
# Program główny
#---------------
# Tworzymy pustą macierz
# n - liczba wierszy: 5...15
# m - liczba kolumn: 10...20
t = Matrix(randint(5,15),
randint(10,20))
# Macierz wypełniamy
# liczbami pseudolosowymi
# od -99 do 99
for i in range(t.n):
for j in range(t.m):
t.setv(i,j,randint(-99,99))
# Wyświetlamy macierz
print(
f"Klasa macierzy o rozmiarze "
f"{t.n} x {t.m}"
f"\n--------------------------\n")
for i in range(t.n):
for j in range(t.m):
print(f"{t.getv(i,j):4}",
end="")
print() # Nowy wiersz po każdym
# wierszu macierzy
print()
input("Naciśnij Enter...")
|
Lepszym pomysłem jest wykorzystanie klasy szablonowej. Klasa szablonowa nie określa bezpośrednio typu elementów macierzy - robi to program użytkownika w momencie tworzenia zmiennej na podstawie szablonu klasy. Dzięki temu możemy w prosty sposób otrzymać macierz o dowolnym typie elementów.
Poniższy przykład programu definiuje klasę szablonową macierzy, następnie na jej podstawie tworzy macierz liczb typu double, wypełnia ją pseudolosowymi wartościami i wyświetla jej zawartość. Wszystko jest maksymalnie uproszczone.
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0053
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
#include <cstdlib>
#include <ctime>
using namespace std;
// Definicja klasy, może być
// w pliku nagłówkowym
//--------------------------
#ifndef _matrix_class0053
#define _matrix_class0053
template <class T> class matrix
{
private:
T * A; // Elementy
public:
int n,m; // Rozmiar macierzy
// Konstruktor
matrix(int r, int c);
// Destruktor
~matrix();
// Zapis
void setv(int r, int c, T v);
// Odczyt
T getv(int r, int c);
};
// Konstruktor tworzy macierz
// o podanych wymiarach:
// r - liczba wierszy
// c - liczba kolumn
//---------------------------
template <class T> matrix<T>
::matrix(int r, int c)
{
n = r;
m = c;
A = new T [n * m];
}
// Destruktor usuwa macierz
// i zwraca zajętą przez nią
// pamięć
//--------------------------
template <class T> matrix<T>
::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Ustawia wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
// v - wartość dla elementu
//-------------------------
template <class T> void matrix<T>
::setv(int r, int c, T v)
{
A[r * m + c] = v;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
template <class T> T matrix<T>
::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
#endif // _matrix_class0053
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Inicjujemy generator
// pseudolosowy
srand(time(NULL));
// Generujemy rozmiar tablicy:
// n - liczba wierszy: 5...15
// m - liczba kolumn: 5...15
int n = 5 + rand()% 11;
int m = 5 + rand()% 11;
// Tworzymy macierz
matrix <double> A(n,m);
// Macierz wypełniamy
// liczbami pseudolosowymi
// od 0 do 9.99
int i,j;
for(i = 0; i < n; i++)
for(j = 0; j < m; j++)
A.setv(i,j,(rand()% 1000)/100.0);
// Wyświetlamy macierz
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout << setprecision(2)
<< fixed;
cout << "Klasa szablonowa macierzy "
<< n << " x " << m << endl
<< "-------------------------"
<< endl << endl;
for(i = 0; i < n; i++)
{
for(j = 0; j < m; j++)
cout << setw(5) << A.getv(i,j);
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
Klasa szablonowa macierzy 10 x 13 ------------------------- 0.79 5.49 6.75 2.76 9.51 6.30 2.21 2.45 9.46 1.14 8.21 5.40 8.26 9.55 5.87 1.80 6.12 1.73 2.88 1.49 8.51 3.89 4.36 4.69 6.61 8.46 0.30 1.30 4.18 4.70 3.72 9.74 4.18 6.56 9.71 4.67 0.62 1.15 0.25 3.45 2.43 5.16 5.06 9.91 8.98 6.63 5.60 3.34 0.59 5.72 7.90 7.16 4.83 6.87 1.34 5.03 1.47 2.40 3.61 0.00 6.84 4.61 2.96 0.35 0.24 7.81 3.92 1.64 4.98 6.62 4.75 6.36 9.60 5.92 8.05 4.44 8.07 6.36 2.68 3.05 2.89 8.40 8.76 0.41 0.03 6.84 1.22 3.57 4.18 5.46 3.11 9.59 5.51 8.25 3.43 6.14 7.19 4.10 5.78 7.83 5.76 5.03 9.07 7.66 5.77 2.57 8.72 7.10 6.98 0.09 4.25 6.13 3.96 3.45 9.40 9.79 7.30 9.15 4.47 8.45 8.40 2.42 4.00 4.05 7.07 6.89 7.86 0.84 4.09 5.61 |
Poniższy program w Pythonie jest taki sam jak poprzedni - zmieniamy tylko rodzaj elementów przechowywanych w macierzy:
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0053
#---------------------------
from random import uniform, randint
# Definicja klasy
#----------------
class Matrix():
# Konstruktor tworzy macierz
# o podanych wymiarach:
# r - liczba wierszy
# c - liczba kolumn
#---------------------------
def __init__(self, r, c):
self.n = r
self.m = c
self.a = [0] * (self.n * self.m)
# Ustawia wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
# v - wartość dla elementu
#-------------------------
def setv(self, r, c, v):
self.a[r*self.m+c] = v
# Zwraca wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
#-------------------------
def getv(self, r, c):
return self.a[r*self.m+c]
# Program główny
#---------------
# Tworzymy pustą macierz
# n - liczba wierszy: 5...15
# m - liczba kolumn: 5...15
t = Matrix(randint(5,15),
randint(5,15))
# Macierz wypełniamy
# liczbami pseudolosowymi
# od 0 do 9.99
for i in range(t.n):
for j in range(t.m):
t.setv(i,j,uniform(0,9.99))
# Wyświetlamy macierz
print(
f"Klasa macierzy o rozmiarze "
f"{t.n} x {t.m}"
f"\n--------------------------\n")
for i in range(t.n):
for j in range(t.m):
print(f"{t.getv(i,j):5.2f}",
end="")
print() # Nowy wiersz po każdym
# wierszu macierzy
# Jeśli jest konieczne,
# można usunąć macierz:
# del t
print()
input("Naciśnij Enter...")
|
W dalszej części artykułu będziemy wykorzystywali klasę szablonową z odpowiednimi modyfikacjami, ponieważ jest najbardziej ogólna.
W języku Python zmienne mają typy dynamiczne, dlatego zamiast klasy szablonowej stosujemy zwykłą klasę macierzy, gdzie typ jej elementów jest określany w trakcie działania programu.
Podamy tutaj proste sposoby wprowadzania danych do programu przetwarzającego macierze. Dane można umieszczać bezpośrednio w programie, w pliku lub wprowadzać je przez strumień wejścia.
Dane umieszczone w programie nie są specjalnie wygodnym sposobem definiowania zawartości macierzy, ponieważ zmiana danych wymaga modyfikacji programu. Niemniej jednak ten sposób może być czasem przydatny.
Poniższy program tworzy macierz jednostkową (macierz jednostkowa I ma wszystkie elementy równe 0 za wyjątkiem głównej przekątnej, na której elementy mają wartość 1) i wyświetla jej zawartość:
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0054
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
#include <cstdlib>
#include <ctime>
using namespace std;
// Definicja klasy,
// może być w pliku
// nagłówkowym
//-----------------
#ifndef _matrix_class0054
#define _matrix_class0054
template <class T> class matrix
{
private:
// Elementy
T * A;
public:
// Rozmiar macierzy
int n,m,s;
// Konstruktor
matrix(int r, int c);
// Destruktor
~matrix();
// Macierz jednostkowa
void makeIdent(void);
// Odczyt
T getv(int r, int c);
};
// Konstruktor tworzy macierz
// o podanych wymiarach:
// r - liczba wierszy
// c - liczba kolumn
//---------------------------
template <class T> matrix<T>
::matrix(int r, int c)
{
// Zapamiętujemy wymiary
// macierzy
n = r; // Wiersze
m = c; // Kolumny
s = n * m; // Wielkość
// Macierz dynamiczna
A = new T [s];
}
// Destruktor usuwa macierz
// i zwraca zajętą przez
// nią pamięć do systemu
//-------------------------
template <class T>
matrix<T>::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Tworzy macierz jednostkową
//-------------------------
template <class T>
void matrix<T>
::makeIdent()
{
int i;
// Macierz wypełniamy zerami
for(i = 0; i < s; i++)
A[i] = (T)0;
// Na głównej przekątnej
// umieszczamy jedynki
for(i = 0; i < n; i++)
A[i * m + i] = (T)1;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
template <class T>
T matrix<T>
::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
#endif // _matrix_class0054
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Inicjujemy generator
// pseudolosowy
srand(time(NULL));
// Generujemy rozmiar
// macierzy:
// n - liczba wierszy
// i kolumn: 10...20
int n,i,j;
n = 10 + rand()% 11;
// Tworzymy pustą
// macierz kwadratową
matrix<int> A(n,n);
// Tworzymy macierz
// jednostkową
A.makeIdent();
// Wyświetlamy macierz
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout
<< "Macierz jednostkowa o rozmiarze "
<< n << " x " << n << endl
<< "-------------------------------"
<< endl << endl;
for(i = 0; i < n; i++)
{
for(j = 0; j < n; j++)
cout << setw(2) << A.getv(i,j);
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
Macierz jednostkowa o rozmiarze 13 x 13 ------------------------------- 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 |
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2026 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0054
#---------------------------
from random import randint
# Definicja klasy
#----------------
class Matrix():
# Konstruktor tworzy macierz
# o podanych wymiarach:
# r - liczba wierszy
# c - liczba kolumn
#---------------------------
def __init__(self, r, c):
self.n = r
self.m = c
self.s = self.n * self.m
self.a = [0] * self.s
# Ustawia wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
# v - wartość dla elementu
#-------------------------
def setv(self, r, c, v):
self.a[r*self.m+c] = v
# Zwraca wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
#-------------------------
def getv(self, r, c):
return self.a[r*self.m+c]
# Tworzy macierz jednostkową
#-------------------------
def make_ident(self):
# Macierz wypełniamy
# zerami
for i in range(self.s):
self.a[i] = 0
# Na głównej przekątnej
# umieszczamy jedynki
for i in range(self.n):
self.a[i*self.m+i] = 1
# Program główny
#---------------
# Generujemy rozmiar
# macierzy:
# n - liczba wierszy
# i kolumn: 10...20
n = randint(10, 20)
# Tworzymy macierz
# kwadratową
a = Matrix(n, n)
# Tworzymy macierz
# jednostkową
a.make_ident()
# Wyświetlamy macierz
print("Macierz jednostkowa "
"o rozmiarze ",
n, " x ", n)
print("--------------------"
"-----------")
print()
for i in range(n):
for j in range(n):
print(f"{a.getv(i,j):2d}",
end=" ")
print() # Koniec wiersza
print()
input("Naciśnij Enter...")
|
Następne dwa programy odczytują dane dla macierzy ze strumienia. Pierwszy odczytuje dane z pliku dane0055.txt, który należy umieścić w katalogu projektowym, jeśli pracujesz w edytorze Code Blocks, lub w katalogu z programem, jeśli uruchamiasz program z poziomu konsoli lub menedżera plików. Inaczej program EXE nie znajdzie pliku z danymi.
Dane są skonstruowane następująco:
Przykładowe dane:
Przekopiuj przykładowy plik dane0055.txt do odpowiedniego katalogu lub utwórz swój własny (np. w notatniku).
Poniższy program tworzy macierz na podstawie danych z pliku. Zakładamy, że dane są liczbami całkowitymi bez znaku (typ macierzy musi się zgadzać z typem danych w pliku). Następnie program wyświetla zawartość wczytanej macierzy.
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0055
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <fstream>
#include <iomanip>
using namespace std;
// Definicja klasy,
// może być w pliku
// nagłówkowym
//-----------------
#ifndef _matrix_class0055
#define _matrix_class0055
template <class T>
class matrix
{
private:
// Elementy
T * A;
public:
// Rozmiar macierzy
int n,m,s;
// Konstruktor
matrix();
// Destruktor
~matrix();
// Odczyt
T getv(int r, int c);
};
// Konstruktor tworzy
// macierz z pliku
// dane0053.txt
//-------------------
template <class T>
matrix<T>::matrix()
{
// Strumień wejścia
// z pliku
ifstream fin;
// Otwieramy strumień do
// odczytu
fin.open("dane0055.txt",
ifstream::in);
// Odczytujemy ze strumienia
// wymiary macierzy
fin >> n >> m;
// Obliczamy wielkość
// macierzy
s = n * m;
// Rezerwujemy pamięć
// na macierz
A = new T [s];
// Wczytujemy wyrazy
// do macierzy
for(int i = 0; i < s; i++)
fin >> A[i];
// Zamykamy strumień
fin.close();
}
// Destruktor usuwa
// macierz i zwraca
// zajętą przez nią
// pamięć
//-----------------
template <class T>
matrix<T>
::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//------------------------
template <class T>
T matrix<T>
::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
#endif // _matrix_class0055
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Tworzymy macierz
// liczb całkowitych
matrix<int> A;
// Wyświetlamy macierz
int i,j;
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout
<< "Macierz z pliku o rozmiarze "
<< A.n << " x " << A.m << endl
<< "---------------------------"
<< endl << endl;
for(i = 0; i < A.n; i++)
{
for(j = 0; j < A.m; j++)
cout << setw(4)
<< A.getv(i,j);
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
Macierz z pliku o rozmiarze 5 x 6 --------------------------- 1 6 8 7 5 6 8 8 9 2 1 0 3 1 4 7 2 1 2 2 0 7 9 1 0 0 0 2 2 2 |
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0055
#---------------------------
# Definicja klasy,
class Matrix():
# Konstruktor tworzy
# macierz z pliku
# dane0055.txt
#-------------------
def __init__(self):
with open("dane0055.txt","r") as f:
# Wczytuje wszystkie
# wyrazy oddzielone
# jakimkolwiek białym
# znakiem i rozdziela
# je na listę
aa = f.read().split()
# Dwa pierwsze
# elementy to wymiary
self.n = int(aa[0]) # wiersze
self.m = int(aa[1]) # kolumny
# Liczba elementów
self.s = self.n * self.m
# Konwertujemy resztę
# na liczby z pominięciem
# pierwszych dwóch elementów
self.a = [int(x)
for x in aa[2:]]
# Zwraca wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
#-------------------------
def getv(self, r, c):
return self.a[r*self.m+c]
# Program główny
#---------------
# Tworzymy macierz
a = Matrix()
# Wyświetlamy macierz
print("Macierz z pliku o rozmiarze ",
a.n," x ",a.m)
print("---------------------------\n")
for i in range(a.n):
for j in range(a.m):
print(f"{a.getv(i,j):4}",
end="")
print() # Koniec wiersza
print()
input("Naciśnij Enter...")
|
Kolejny program jest właściwie identyczny z poprzednim. Różnica polega na tym, iż dane dla macierzy odczytywane są ze standardowego strumienia. Poniższe dane skopiuj do schowka, uruchom program i wklej je do okna konsoli (Windows: Ctrl+V, Linux Ctrl+Shift+V) :
| Dane wejściowe: 10 15 126 22 36 4 54 6 7 88 96 0 13 25 3 47 52 75 0 95 62 46 73 21 5 32 17 0 27 8 29 34 82 85 6 21 343 16 28 8 5 44 83 29 911 93 23 99 655 96 222 32 24 1 96 68 8 21 3 4 53 18 81 93 598 6 32 25 29 21 63 11 56 71 92 12 6 0 734 8 27 7 37 5 53 1 89 9 34 37 22 0 929 7 26 5 533 5 2 29 22 15 92 83 47 28 0 4 444 7 6 8 9 26 3 69 86 87 888 92 43 15 51 34 66 87 51 62 88 92 83 99 11 13 6 55 6 19 2 3 4 5 6 74 8 9 10 11 12 13 14 15 |
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0056
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
using namespace std;
// Definicja klasy,
// może być w pliku
// nagłówkowym
//-----------------
#ifndef _matrix_class
#define _matrix_class
template <class T> class matrix
{
private:
// Elementy
T * A;
public:
// Rozmiar macierzy
int n,m,s;
// Konstruktor
matrix();
// Destruktor
~matrix();
// Wartość elementu
T getv(int r, int c);
};
// Konstruktor tworzy
// macierz ze strumienia cin
//--------------------------
template <class T>
matrix<T>::matrix()
{
// Odczytujemy ze strumienia
// wymiary macierzy
cin >> n >> m;
// Liczymy wielkość macierzy
s = n * m;
// Rezerwujemy pamięć
// na macierz
A = new T [s];
// Wczytujemy wyrazy
// do macierzy
for(int i = 0; i < s; i++)
cin >> A[i];
}
// Destruktor usuwa macierz
// i zwraca zajętą przez nią
// pamięć do systemu
//--------------------------
template <class T>
matrix<T>::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
template <class T>
T matrix<T>
::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
#endif // _matrix_class
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Pobieramy macierz
// ze strumienia cin
int i,j;
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout
<< "Wpisz dane dla macierzy:\n\n";
// Tworzymy macierz
// z wczytaniem jej
// ze strumienia
matrix<int> A;
cout
<< "\nMacierz o rozmiarze "
<< A.n << " x " << A.m
<< "\n--------------------\n\n";
for(i = 0; i < A.n; i++)
{
for(j = 0; j < A.m; j++)
cout << setw(4)
<< A.getv(i,j);
cout << endl; // Koniec wiersza
}
cout << endl;
system("pause");
return 0;
}
|
| Wynik |
Wpisz dane dla macierzy: 10 15 126 22 36 4 54 6 7 88 96 0 13 25 3 47 52 75 0 95 62 46 73 21 5 32 17 0 27 8 29 34 82 85 6 21 343 16 28 8 5 44 83 29 911 93 23 99 655 96 222 32 24 1 96 68 8 21 3 4 53 18 81 93 598 6 32 25 29 21 63 11 56 71 92 12 6 0 734 8 27 7 37 5 53 1 89 9 34 37 22 0 929 7 26 5 533 5 2 29 22 15 92 83 47 28 0 4 444 7 6 8 9 26 3 69 86 87 888 92 43 15 51 34 66 87 51 62 88 92 83 99 11 13 6 55 6 19 2 3 4 5 6 74 8 9 10 11 12 13 14 15 Macierz o rozmiarze 10 x 15 -------------------- 126 22 36 4 54 6 7 88 96 0 13 25 3 47 52 75 0 95 62 46 73 21 5 32 17 0 27 8 29 34 82 85 6 21 343 16 28 8 5 44 83 29 911 93 23 99 655 96 222 32 24 1 96 68 8 21 3 4 53 18 81 93 598 6 32 25 29 21 63 11 56 71 92 12 6 0 734 8 27 7 37 5 53 1 89 9 34 37 22 0 929 7 26 5 533 5 2 29 22 15 92 83 47 28 0 4 444 7 6 8 9 26 3 69 86 87 888 92 43 15 51 34 66 87 51 62 88 92 83 99 11 13 6 55 6 19 2 3 4 5 6 74 8 9 10 11 12 13 14 15 |
Python
(dodatek) # Macierze
# (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
# Metody numeryczne 0055
#---------------------------
# Definicja klasy
#----------------
class Matrix():
# Konstruktor tworzy
# macierz z danych
# z wejścia
#-------------------
def __init__(self):
# odczytujemy 2 liczby
# z pierwszego wiersza
# - to wymiary macierzy
aa = input().split()
# Wymiary zapamiętujemy
# w atrybutach obiektu
self.n = int(aa[0]) # wiersze
self.m = int(aa[1]) # kolumny
# Obliczamy liczbę elementów
self.s = self.n * self.m
# Odczytujemy n wierszy
# i łączymy je w jedną listę
aa = []
for _ in range(self.n):
aa += input().split()
# Konwertujemy listę
# na liczby
self.a = [int(x) for x in aa]
# Zwraca wartość elementu
# r - numer wiersza
# c - numer kolumny
#-------------------------
def getv(self, r, c):
return self.a[r*self.m+c]
# Program główny
#---------------
print("Wpisz dane dla macierzy:\n")
# Tworzymy macierz
a = Matrix()
# Wyświetlamy macierz
print("\nMacierz o rozmiarze ",
a.n," x ",a.m)
print("-------------------\n")
for i in range(a.n):
for j in range(a.m):
print(f"{a.getv(i,j):4}",
end="")
print() # Koniec wiersza
print()
input("Naciśnij Enter...")
|
W dalszej części artykułu będziemy stosować tę ostatnią metodę do wprowadzania danych macierzowych w przykładowych programach.
Na macierzach można wykonywać różne operacje arytmetyczne, które krótko opisujemy poniżej:
Jeśli w macierzy zamienimy wiersze z kolumnami to otrzymamy macierz transponowaną. Operację transponowania macierzy (ang. matrix transposition) zapisujemy dużą literą T w indeksie górnym:

Poniższy program wczytuje macierz ze standardowego wejścia i dokonuje jej transpozycji. Dane dla macierzy są pobierane ze strumienia wejściowego.
Przykładowe dane (przekopiuj je do schowka i wklej w programie) :
Macierz:

| Dane wejściowe: 4 6 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 |
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0057
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
using namespace std;
// Definicja klasy, może być w pliku nagłówkowym
//----------------------------------------------
#ifndef _matrix_class
#define _matrix_class
template <class T> class matrix
{
private:
int s; // Rozmiar macierzy
T * A; // Elementy
public:
int n,m; // Liczba wierszy i kolumn
matrix(); // Konstruktor
~matrix(); // Destruktor
T getv(int r, int c);
void transpose(); // Dokonuje transpozycji macierzy
};
// Konstruktor - tworzy macierz ze strumienia cin
//-----------------------------------------------
template <class T> matrix<T>::matrix()
{
cin >> n >> m; // Rozmiar macierzy
s = n * m;
A = new T [s]; // Rezerwujemy pamięć na macierz n x m
for(int i = 0; i < s; i++)cin >> A[i]; // Wczytujemy wyrazy macierzy
}
// Destruktor - usuwa macierz i zwraca zajętą przez nią pamięć
//------------------------------------------------------------
template <class T> matrix<T>::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
template <class T> T matrix<T>::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
// Transponuje macierz
//--------------------
template <class T> void matrix<T>::transpose()
{
T * B = new T[s]; // Tymczasowa macierz o tej samej liczbie elementów
int i,j;
for(i = 0; i < n; i++)
for(j = 0; j < m; j++)B[j * n + i] = A[i * m + j];
delete [] A; // Usuwamy starą macierz
A = B; // Podmieniamy ją macierzą transponowaną
swap(n,m); // Zamieniamy wiersze z kolumnami
}
#endif // _matrix_class
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Wczytujemy dane dla macierzy
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout << "Wpisz dane dla macierzy:" << endl << endl;
matrix<int> A;
cout << endl
<< "Macierz przed transponowaniem ma wymiary " << A.n << " x " << A.m << endl
<< "----------------------------------------------" << endl << endl;
for(int i = 0; i < A.n; i++)
{
for(int j = 0; j < A.m; j++)cout << setw(6)<< A.getv(i,j);
cout << endl;
}
// Transponujemy macierz
A.transpose();
cout << endl << endl
<< "Macierz po transponowaniu ma wymiary " << A.n << " x " << A.m << endl
<< "------------------------------------------" << endl << endl;
for(int i = 0; i < A.n; i++)
{
for(int j = 0; j < A.m; j++)cout << setw(6)<< A.getv(i,j);
cout << endl;
}
cout << endl << endl;
return 0;
} |
| Wynik |
| Wpisz dane dla macierzy: 4 6 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Macierz przed transponowaniem ma wymiary 4 x 6 ---------------------------------------------- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Macierz po transponowaniu ma wymiary 6 x 4 ------------------------------------------ 1 7 13 19 2 8 14 20 3 9 15 21 4 10 16 22 5 11 17 23 6 12 18 24 |
Macierze można mnożyć przez liczbę. Wynikiem takiego mnożenia jest macierz, której wszystkie elementy zostały pomnożone przez daną liczbę:

Dodawać można macierze o tych samych wymiarach. Wynikiem dodawania jest macierz, której elementy są sumami odpowiadających sobie elementów obu macierzy:

Mnożenie w przypadku macierzy jest trochę bardziej skomplikowane. Aby można było pomnożyć dwie macierze, muszą one spełniać pewien warunek, mianowicie, jeśli pierwsza macierz A ma m kolumn, to druga macierz B musi posiadać m wierszy:
Macierz wynikowa C posiada tyle wierszy, ile miała macierz A i tyle kolumn, ile miała macierz B.
Zasadę mnożenia najlepiej jest zrozumieć na prostym przykładzie. Mamy dwie macierze:

Macierz A ustawiamy po lewej stronie macierzy C, a macierz B ustawiamy ponad macierzą C:
| 1 | 3 | 5 | 7 | 9 | ||||||||||
| B = | 11 | 13 | 15 | 17 | 19 | |||||||||
| 21 | 23 | 25 | 27 | 29 | ||||||||||
| 31 | 33 | 35 | 37 | 39 | ||||||||||
| 0 | 2 | 4 | 6 | ? | ? | ? | ? | ? | ||||||
| A = | 8 | 10 | 12 | 14 | C = | ? | ? | ? | ? | ? | ||||
| 16 | 18 | 20 | 22 | ? | ? | ? | ? | ? |
Kolejne elementy cij macierzy C obliczamy jako sumę iloczynów kolejnych elementów z wiersza i-tego macierzy A przez kolejne elementy z kolumny j-tej macierzy B. Na przykład:

| 1 | 3 | 5 | 7 | 9 | ||||||||||
| B = | 11 | 13 | 15 | 17 | 19 | |||||||||
| 21 | 23 | 25 | 27 | 29 | ||||||||||
| 31 | 33 | 35 | 37 | 39 | ||||||||||
| 0 | 2 | 4 | 6 | 292 | ? | ? | ? | ? | ||||||
| A = | 8 | 10 | 12 | 14 | C = | ? | ? | ? | ? | ? | ||||
| 16 | 18 | 20 | 22 | ? | ? | ? | ? | ? |
W ten sam sposób obliczamy pozostałe elementy macierzy C.
| 1 | 3 | 5 | 7 | 9 | ||||||||||
| B = | 11 | 13 | 15 | 17 | 19 | |||||||||
| 21 | 23 | 25 | 27 | 29 | ||||||||||
| 31 | 33 | 35 | 37 | 39 | ||||||||||
| 0 | 2 | 4 | 6 | 292 | 316 | 340 | 364 | 388 | ||||||
| A = | 8 | 10 | 12 | 14 | C = | 804 | 892 | 980 | 1068 | 1156 | ||||
| 16 | 18 | 20 | 22 | 1316 | 1468 | 1620 | 1772 | 1924 |
Poniższy program mnoży dwie macierze i wyświetla wynik mnożenia. Dane wejściowe są odczytywane ze strumienia wejściowego. Dane macierzy poprzedzone są dwoma liczbami, które oznaczają liczbę wierszy i kolumn. Za tymi liczbami należy umieścić odpowiednią liczbę elementów dla macierzy. Elementy są liczbami całkowitymi. Program nie sprawdza poprawności danych.
Przykładowe dane (przekopiuj je do schowka i wklej w programie) :
Macierze:

| Dane wejściowe: 3 4 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 4 5 1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25 27 29 31 33 35 37 39 |
C++// Macierze
// (C)2019 mgr Jerzy Wałaszek
// Metody numeryczne 0058
//---------------------------
#include <iostream>
#include <windows.h>
#include <iomanip>
using namespace std;
// Definicja klasy, może być w pliku nagłówkowym
//----------------------------------------------
#ifndef _matrix_class
#define _matrix_class
template <class T> class matrix
{
private:
int s; // Rozmiar macierzy
T * A; // Elementy macierzy A
public:
int n,m; // Liczba wierszy i kolumn
matrix(); // Konstruktor
matrix(int r, int c); // Konstruktor
~matrix(); // Destruktor
T getv(int r, int c);
void multiply(matrix<T> & a, matrix<T> & b);
};
// Konstruktor - tworzy macierz ze strumienia cin
//-----------------------------------------------
template <class T> matrix<T>::matrix()
{
cin >> n >> m; // Rozmiar macierzy
s = n * m;
A = new T [s]; // Rezerwujemy pamięć na macierz n x m
for(int i = 0; i < s; i++)cin >> A[i]; // Wczytujemy wyrazy macierzy
}
// Konstruktor - tworzy pustą macierz na podstawie wymiarów
//---------------------------------------------------------
template <class T> matrix<T>::matrix(int r, int c)
{
n = r;
m = c;
s = n * m;
A = new T [s]; // Rezerwujemy pamięć na macierz n x m
}
// Destruktor - usuwa macierz i zwraca zajętą przez nią pamięć
//------------------------------------------------------------
template <class T> matrix<T>::~matrix()
{
delete [] A;
}
// Zwraca wartość elementu
// r - numer wiersza
// c - numer kolumny
//-------------------------
template <class T> T matrix<T>::getv(int r, int c)
{
return A[r * m + c];
}
// Mnoży macierze
//--------------------
template <class T> void matrix<T>::multiply(matrix<T> & a, matrix<T> & b)
{
T sum;
int i,j,k;
for(i = 0; i < n; i++)
for (j= 0; j < m; j++)
{
sum = 0;
for(k = 0;k < a.m; k++)sum += a.getv(i,k)* b.getv(k,j);
A[i * m + j] = sum;
}
}
#endif // _matrix_class
// Program główny
//---------------
int main()
{
// Wczytujemy dane dla macierzy
SetConsoleOutputCP(CP_UTF8);
SetConsoleCP(CP_UTF8);
cout << "Wpisz dane dla macierzy:" << endl << endl;
matrix<int> A;
matrix<int> B;
// Ustawiamy macierz wyniku
matrix<int> C(A.n,B.m);
cout << endl
<< "Mnożenie macierzy" << endl
<< "-----------------" << endl << endl;
cout << "Macierz A" << A.n << "x" << A.m << endl;
for(int i = 0; i < A.n; i++)
{
for(int j = 0; j < A.m; j++)cout << setw(6)<< A.getv(i,j);
cout << endl;
}
cout << endl;
cout << "Macierz B" << B.n << "x" << B.m << endl;
for(int i = 0; i < B.n; i++)
{
for(int j = 0; j < B.m; j++)cout << setw(6)<< B.getv(i,j);
cout << endl;
}
cout << endl;
// Mnożymy macierz A przez macierz B i wynik wpisujemy do macierzy C
C.multiply(A,B);
cout << "Wynik mnożenia w macierzy C" << C.n << "x" << C.m << endl;
for(int i = 0; i < C.n; i++)
{
for(int j = 0; j < C.m; j++)cout << setw(6)<< C.getv(i,j);
cout << endl;
}
cout << endl;
return 0;
} |
| Wynik |
| Wpisz dane dla macierzy: 3 4 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 4 5 1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25 27 29 31 33 35 37 39 Mnożenie macierzy ----------------- Macierz A3x4 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 Macierz B4x5 1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25 27 29 31 33 35 37 39 Wynik mnożenia w macierzy C3x5 292 316 340 364 388 804 892 980 1068 1156 1316 1468 1620 1772 1924 |
![]() |
Zespół Przedmiotowy Chemii-Fizyki-Informatyki w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie ul. Piłsudskiego 4 ©2026 mgr Jerzy Wałaszek |
Materiały tylko do użytku dydaktycznego. Ich kopiowanie i powielanie jest dozwolone pod warunkiem podania źródła oraz niepobierania za to pieniędzy.
Pytania proszę przesyłać na adres email:
Serwis wykorzystuje pliki cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać, zablokuj je w swojej przeglądarce.
Informacje dodatkowe.