^[1] Aludo al Nuntempa Grekujo, de Edmond About.

^[2] Oni nomis tiel, en Anglujo, urbetojn kiuj elektis unu deputaton, kvankam ili havis tre malmulte da balotantoj, kiuj vendis sian voĉon.

^[3] Edukejo por la filinoj de la militistaj membroj de la Honora Legio, apud Parizo.

^[4] Per tiu ŝercnomo, About montras sian amikon Aurélien Scholl, ĵurnaliston kaj romaniston tre faman pro sia spriteco.

^[5] Oni memoru, ke la Ioniaj insuloj estis, en 1856, sub Brita administro.

^[6] Oni nomis tiel, en Francujo, la maljunajn soldatojn de la Napoleona gvardio.

^[7] Alia aludo al Nuntempa Grekujo.

^[8] Aludo al la parolo de Pascal: «La homo estas nur kano, la plej malforta en la naturo, sed li estas pensanta kano. Ne estas necese, ke la tuta universo sin armu, por lin premegi. Vaporo, guto da akvo sufiĉas por lin mortigi. Sed, eĉ se la universo lin premegus, la homo estus ankoraŭ pli nobla ol tio, kio lin mortigas, ĉar li scias, ke li mortas; kaj la superecon, kiun la universo havas kontraŭ li, la universo tute ignoras.»

^[9] Persono en la romano Gil Blas de Santillane, de Lesage, kiu kuracis ĉiujn malsanojn per sangeltiro kaj varma akvo.

^[10] La ĉi supra ilustraĵo prezentas la friponojn Bertrand kaj Robert Macaire, du famajn personojn de la Francaj teatro kaj karikaturo.

^[11] Vidu diskuto pri Pavlos en la kvina ĉapitro.