Serwis Edukacyjny
w I-LO w Tarnowie
obrazek

Materiały dla uczniów liceum

  Wyjście       Spis treści       Wstecz       Dalej  

Autor: prof. Horst Zuse
Tłumaczył: mgr Jerzy Wałaszek

©2021 mgr Jerzy Wałaszek
I LO w Tarnowie

Rozdział 10

Konrad Zuse a Komputer z Pamięcią Programu

SPIS TREŚCI

Rozdział 10

Nie ma wątpliwości, iż istniało wielu innych naukowców, którzy włożyli duży wkład w rozwój komputera. Rozważymy teraz idee Konrada Zuse związane z komputerem wyposażonym w pamięć programu. Prawdą jest, iż komputery Konrada Zuse Z1, Z2, Z3 oraz Z4 nie były komputerami z pamięcią programu. Odnosi się to również do komputerów ABC, Mark I, COLOSSUS i ENIAC.

Jednakże z naszego punktu widzenia bardzo wątpliwym jest stwierdzenie, iż to John von Neumann i jego koledzy po raz pierwszy przedstawili koncepcję komputera z pamięcią programu [BURK46]. Nie będziemy dyskutować, czy z tym pomysłem związany był bardziej sam John von Neumann, czy jego koledzy [BAUE98], lecz będziemy chcieli dokładnie sprawdzić artykuły i oświadczenia Konrada Zuse związane z komputerem posiadającym pamięć programu.

Konrad Zuse nie stworzył ani nie używał określenia "komputer z pamięcią programu". Jednakże możemy znaleźć istotne wskazówki koncepcji takiego komputera w jego pracy. W referacie [ZUSE99a] podsumowano wszystkie argumenty i oświadczenia Konrada Zuse związane z koncepcją komputera z pamięcią programu. Zacytujemy teraz jeden z jego artykułów pochodzący z roku 1936 [ZUSE36], w którym napisał:

Man verbindet die Rechenvorrichtung über ein Wählwerk mit einem Speicherwerk, das je Zelle eine Zahl aufnehmen kann. Das Wählwerk hat den Zweck, die erforderliche Speicherzelle mit der Rechenvorrichtung zu verbinden. sei es auf elektrischen oder mechanischen Wege, um entweder die gespeicherte Zahl zu einer Rechenoperation zu verwenden, oder um in der Zelle eine Zahl zu speichern. Das Speicherwerk dient zur Aufnahme der Ausgangswerte und der im Verlauf der Rechnung auftretenden Zahlen.

Tłumaczenie: Jednostka arytmetyczna musi być połączona za pomocą jednostki adresowej z pamięcią, która może przechowywać liczbę w każdej komórce. Zadaniem jednostki adresowej jest połączenie żądanej komórki pamięci z jednostką arytmetyczną w sposób mechaniczny lub elektryczny, aby użyć przechowywanej liczby w operacji obliczeniowej lub umieścić liczbę w komórce. Pamięć przechowuje początkowe wartości dla obliczeń oraz liczby powstałe w trakcie wykonywania obliczeń.

Auch der Rechenplan läßt sich speichern, wobei die Befehle im Takt der Rechnung den Steuervorrichtungen zugeführt werden. Die Rechenpläne lassen sich entsprechend in fester Form speichern, falls die Maschine oft dieselbe Rechnung ausführen soll. Alle diese Abwandlungen fallen unter das Grundprinzip.

Tłumaczenie: Sam program może również być przechowywany, a instrukcje będą dostarczane do jednostki sterującej przy pomocy taktów generatora maszyny. Programy mogą być umieszczone w pamięci w skompresowanej formie, jeśli maszyna musi przeliczać bardzo często ten sam program. Wszystkie modyfikacje są oparte na podstawowej zasadzie.

Najważniejsze oświadczenie Konrada Zuse związane z przechowywaniem programów w pamięci można znaleźć w [ZUSE36]:

Bei der vorliegenden Erfindung werden diese Schaltglieder zu einem Speicherwerk zusammengesetzt, mit dem beliebige Angaben, z.B. Zahlen, gespeichert werden können. Solche Vorrichtungen spielen besonders bei Rechenmaschinen eine Rolle. Sie können aber auch zur Speicherung anderer Angaben, z.B. von Befehlen an Arbeitsmaschinen (Schaltspeicherung, von Buchstabenkombinationen (z.B. Telegrammspeicherung)), von Buchstabenverschlüsselungen (Chiffriermaschinen) od. dgl. benutzt werden.

Tłumaczenie: W przedstawionym wynalazku te (mechaniczne) przełączniki są połączone ze sobą w sekwencyjny system logiczny, w którym mogą być przechowane dowolne parametry (Angaben), na przykład liczby. Takie cechy odgrywają szczególną rolę w maszynach liczących. Mogą one również zostać użyte do przechowywania innych parametrów, na przykład instrukcji dla maszyn roboczych (pamięć przełącznikowa), kombinacji liter (pamięć telegraficzna), kodowania alfabetycznego (maszyny szyfrujące) albo tym podobne rzeczy.

Zgadzamy się z Randallem [RAND73], str. 350, gdzie znajdziemy następujący cytat we wstępie do rozdziału zatytułowanego: Elektroniczne Komputery z Pamięcią Programu:

W rzeczywistości idea pamięci programu traci na atrakcyjności, gdy dana maszyna posiada jedynie wolną, wewnętrzną pamięć mechaniczną. Dlatego nie dziwi fakt, iż Zuse, którego referat z roku 1936 [ZUSE36], przedrukowany wcześniej, zawiera względnie jasne sformułowanie możliwości utworzenia pamięci programu, nie wydaje się dalej kontynuować tę ideę.

Na początek:  podrozdziału   strony 

Życie i Praca Konrada Zuse

Autor Horst Zuse

Schaperstraße 21
10719 Berlin, Germany
Tel./fax: +49-30-881-59-88
E-mail: horst.zuse@t-online.de

Tekst, fotografie oraz inne obrazki pojawiające się w artykule "Życie i Praca Konrada Zuse" są prywatną własnością Horsta Zuse i ich nieupoważniona reprodukcja lub imitacja w całości lub w części jest jawnie zabroniona. Historia życia i twórczości Konrada Zuse została umieszczona w Serwisie Edukacyjnym Nauczycieli I-LO w Tarnowie za pisemną zgodą syna wynalazcy, prof. dr inż. Horsta Zuse


Zespół Przedmiotowy
Chemii-Fizyki-Informatyki

w I Liceum Ogólnokształcącym
im. Kazimierza Brodzińskiego
w Tarnowie
ul. Piłsudskiego 4
©2021 mgr Jerzy Wałaszek

Materiały tylko do użytku dydaktycznego. Ich kopiowanie i powielanie jest dozwolone
pod warunkiem podania źródła oraz niepobierania za to pieniędzy.

Pytania proszę przesyłać na adres email: i-lo@eduinf.waw.pl

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać, zablokuj je w swojej przeglądarce.
Informacje dodatkowe.