Serwis Edukacyjny
w I-LO w Tarnowie
obrazek

Materiały dla uczniów liceum

  Wyjście       Spis treści       Wstecz       Dalej  

Autor: prof. Horst Zuse
Tłumaczył: mgr Jerzy Wałaszek

©2021 mgr Jerzy Wałaszek
I LO w Tarnowie

Rozdział 8

Obrazy Konrada Zuse i jego ostatni projekt Wieży Helix

SPIS TREŚCI

Rozdział 8

Po 1964 firma Zuse KG przestała być własnością Konrada Zuse kierowaną przez niego, chociaż do 1969 utrzymał on kontrakt konsultanta z przedsiębiorstwem Siemens AG. Strata firmy stała się ogromnym ciosem dla mojego ojca, lecz tym razem nie było innego rozwiązania. Od 1949 do 1964 czynił on wszystko, aby zatrzymać firmę przy sobie, lecz w 1964 musiał się poddać, ponieważ zadłużenie osiągnęło zbyt wysoki poziom.

Miał również inny problem, ponieważ w roku 1964 nie podjęta została jeszcze żadna decyzja w sprawie patentów, które zastosował w komputerze Z3. Decyzję tę podjął na jego niekorzyść w 1967 niemiecki sąd patentowy i Konrad Zuse przegrał swoją 26-letnią walkę o prawo do wynalazku komputera Z3 ze wszystkimi jego nowymi cechami [ROJA98]. Pierwsze komputery Konrada Zuse składały się z dobrze znanych elementów strukturalnych, mianowicie przekaźników. Używając ich skonstruował komputer Z3, lecz sąd patentowy nie przyjął argumentów, iż powszechnie znane komponenty mogą tworzyć zupełnie nową maszynę. Gdy Konrad Zuse opuszczał Zuse KG w 1969, miał 59 lat.

Przedyskutujemy teraz niektóre główne osiągnięcia Konrada Zuse po latach 1964/69, którymi była jego autobiografia, jego olejne obrazy, komputerowy wszechświat, rekonstrukcja Z1 (o czym pisaliśmy już w tym artykule) oraz Wieża Helix. Nie będziemy rozważać jego prac nad systemami samo odtwarzalnymi oraz na Sieciami Petriego, ponieważ, z mojego punktu widzenia, nie przyczyniły się one zbyt znacząco do obu tych dziedzin. Również nie będziemy się zajmować komputerem równoległym, który zaprojektował (lecz nie zbudował) w roku 1958, ponieważ wykraczałoby to poza ramy tego artykułu. Mój ojciec otrzymał wiele nagród za swoją pracę nad komputerami, z których kilka chcielibyśmy tutaj wymienić.

Niektóre z Nagród Konrada Zuse

W 1956 za swoje osiągnięcia na polu komputeryzacji Konrad Zuse otrzymał tytuł Doktora Inżynierii na Uniwersytecie Technicznym w Berlinie. W 1965 otrzymał Nagrodę Wernera von Siemensa w Niemczech, która stanowi najbardziej prestiżową nagrodę techniczną w Niemczech. W 1965 Konrad Zuse otrzymał Nagrodę Memoriału Harry'ego Goode'a wraz ze Stibitzem w Las Vegas (Stibitz również był pionierem dwójkowej arytmetyki zmiennoprzecinkowej w latach około 1944/45).

Wśród wielu innych nagród Konrad Zuse otrzymał z tuzin honorowych Doktoratów (łącznie z doktoratami w Islandii, Szwajcarii i Niemczech Wschodnich (Drezno)), dwa honorowe tytuły Profesora (w Göttingen w Niemczech i w Szczecinie w Polsce). Dalej około dwadzieścia ulic w różnych miastach nosi nazwę Ulicy Konrada Zuse, dwie szkoły (w Hünfeld i w Hoyerswerda) przyjęły go za swojego patrona i otrzymał on tytuł honorowego mieszkańca zarówno w Hünfeld jak i w Hoyerswerda. Istnieje również Centrum Technik Informacyjnych imienia Konrada Zuse w Berlinie, we wrześniu 1999 stał się on członkiem Centrum Historii Komputerów w Mountain View w Kalifornii w USA.

Autobiografia

Po opuszczeniu firmy Zuse KG Konrad skoncentrował się na swojej autobiografii. Dopiero w 1970 Wydawnictwo Moderne Industrie opublikowało jej pierwsze wydanie. W 1983 autobiografię tę przejęło wydawnictwo Springer. W 1993 wydawnictwo Springer zaoferowało angielskie tłumaczenie autobiografii [ZUSE93]. Niestety, naukowcom zajęło dużo czasu zaakceptowanie i uznanie dzieła Konrada Zuse. Po roku 1975 znalazł on przyjaciół wspierających jego unikalny wkład w rozwój komputerów, co później zaowocowało rekonstrukcją komputera Z1 w 1986.

Komputerowy Wszechświat

W pracy [ZUSE69] Konrad Zuse postulował, iż wszechświat zbudowany jest z milionów równolegle pracujących mikrokomputerów. Jednakże dokładniejsza analiza tej tezy wykracza poza ramy tego artykułu.

Obrazy Konrada Zuse

Jednym z głównych osiągnięć Konrada Zuse po roku 1964 (a szczególnie po 1969) było malarstwo. Od 1964 do 1970 używał pseudonimu artystycznego Kuno See w celu uniknięcia jakichkolwiek powiązań z firmą Zuse KG. Poniższe zdjęcia ukazują dwie główne wystawy olejnych prac malarskich Konrada Zuse.

obrazek
Fot. 91. Wystawa jego obrazów olejnych
oraz komputera Z4 w instytucie ETH
w Zurychu w 1981
obrazek
Fot. 92. Wystawa obrazów olejnych
w przedsiębiorstwie Siemens AG
w Berlinie w 1989

W ciągu życia Konrad Zuse namalował około setkę obrazów olejnych. Zorganizował mniej więcej trzy tuziny wystaw jak również sprzedawał swoje obrazy.

obrazekobrazek
Fot. 93 (po lewej) i Fot. 94 (po prawej) Dwa z obrazów olejnych Konrada Zuse

Konrad Zuse tworzył głównie malowidła olejne, ale czasami stosował również kredę. Bardzo często malował drapacze chmur, miasta, mosty, wizje miast i abstrakcyjne struktury. Następne pięć zdjęć przedstawia typowe obrazy olejne Konrada Zuse ukazujące miasta, mosty i drapacze chmur.

obrazek obrazek obrazek
obrazek obrazek
Fot. 95-99. Niektóre obrazy olejne Konrada Zuse

W rzeczywistości Fot.98 i Fot. 99 powyżej oraz Fot.100 i Fot.101 poniżej są czterema obrazami olejnymi (40cm x 60cm) z serii siedmiu, które można przeglądać w Internecie pod adresem http://home.t-online.de/home/horst.zuse, są one również dostępne w ograniczonym wydaniu dla wszystkich zainteresowanych.

obrazek obrazek
Fot.100 (po lewej) i Fot.101 (po prawej) Dwa obrazy (40cm x 60cm)
z serii siedmiu, które można przeglądać w Internecie
oraz kupić w ograniczonych ilościach

Na koniec przedstawiamy trzy autoportrety Konrada Zuse, które wykonał w 1946 i w 1993/1994.

obrazek
Fot.102. Autoportret Konrada Zuse
jako drzeworyt (1946)
obrazek
Fot.103. Autoportret w kredzie
(1993)
obrazek
Fot.104. Autoportret w oleju
(1994)

Wieża Helix

Konrad Zuse był wciąż człowiekiem z mnóstwem pomysłów. W 1992 rozpoczął swój ostatni projekt - wieżę do chwytania wiatru w celu łatwego wytwarzania energii. Pomysł Wieży - Helix opierał się na konstrukcji o zmiennej wysokości w celu łapania większej lub mniejszej ilości wiatru do produkcji energii elektrycznej. Śmigła i generator wiatrowy musiały być montowane na szczycie wieży. Mechanizm pokazany na Fot.106 ma na celu podwyższanie lub obniżanie wieży. Użył on bardzo eleganckiej mechanicznej konstrukcji i natychmiast otrzymał za nią patent w 1993. Wysokość wieży mogła być zmieniana przez dodawanie lub ujmowanie jej elementów konstrukcyjnych, jak pokazano na Fot.106.

obrazek
Fot.105. Wieża Helix Konrada Zuse,
którą zaprojektował i budował
w latach pomiędzy 1992- 1995
obrazek
Fot.106. Skład materiałowy zawierający
składniki strukturalne służące
do podwyższania lub obniżania Wieży

Nad tą konstrukcją pracował aż do czasu swojej śmierci, lecz nie udało mu się jej ukończyć. Przy pomocy Wieży Helix Konrad Zuse powrócił do konstrukcji mechanicznych, czyli do miejsca gdzie rozpoczął swoją drogę w 1936 z komputerem Z1. Dziedziną, w której celował, były wysoce skomplikowane konstrukcje mechaniczne. Za pomocą Z1 zademonstrował swój talent w mechanice, a przy pomocy Wieży Helix zademonstrował go jeszcze raz w zaawansowanym wieku. Z mojego punktu widzenia Wieża Helix nie jest możliwym do zrealizowania pomysłem, ponieważ problemy statyczne nie mogą być przy niej rozwiązane. Jednakże jest to dzieło sztuki, w którym ponownie uwidacznia się inżynier i artysta, jakim był Konrad Zuse.

Pod koniec października 1995 Konrad dostał ataku serca i przewieziono go do szpitala w Hünfeld, gdzie otrzymał stymulator serca. W rekonwalescencji miał drugi, bardzo ostry atak serca, po którym nie można było go już odratować i Konrad Zuse zmarł w szpitalu w Hünfeld 18 grudnia. Zostawił żonę z czwórką dorosłych dzieci: Horstem (1945-), Moniką (1947-1998), Hannelore'ą (1957-) i Peterem (1961-). Jego syn Ernst żył tylko od 1950 do 1979. Konrad Zuse był człowiekiem napędzanym przez setki pomysłów, nie lubił drobnych pogaduszek, starał się ignorować dolegliwości, prawie nigdy nie odwiedzał centrów handlowych, lubił podróżować i posiadał wielkie poczucie humoru, które niekiedy było źle rozumiane przez ludzi. Czasem chciał zostać artystą lub aktorem. Jego duże poczucie humoru najlepiej charakteryzują dwie poniższe fotografie:

obrazek
Fot.107. Stosunek Konrada Zuse do komputera PC
był raczej wymuszony.
Do 1985 nigdy nie miał w domu żadnego komputera.
W 1985 Siemens AG zrobiło mu prezent z komputera PC.
Nigdy nie dotknął palcem klawiatury tej maszyny,
którą używała wyłącznie jego córka do prac sekretarskich
obrazek
Fot.108. Zdjęcie z 1962
Na początek:  podrozdziału   strony 

Życie i Praca Konrada Zuse

Autor Horst Zuse

Schaperstraße 21
10719 Berlin, Germany
Tel./fax: +49-30-881-59-88
E-mail: horst.zuse@t-online.de

Tekst, fotografie oraz inne obrazki pojawiające się w artykule "Życie i Praca Konrada Zuse" są prywatną własnością Horsta Zuse i ich nieupoważniona reprodukcja lub imitacja w całości lub w części jest jawnie zabroniona. Historia życia i twórczości Konrada Zuse została umieszczona w Serwisie Edukacyjnym Nauczycieli I-LO w Tarnowie za pisemną zgodą syna wynalazcy, prof. dr inż. Horsta Zuse


Zespół Przedmiotowy
Chemii-Fizyki-Informatyki

w I Liceum Ogólnokształcącym
im. Kazimierza Brodzińskiego
w Tarnowie
ul. Piłsudskiego 4
©2021 mgr Jerzy Wałaszek

Materiały tylko do użytku dydaktycznego. Ich kopiowanie i powielanie jest dozwolone
pod warunkiem podania źródła oraz niepobierania za to pieniędzy.

Pytania proszę przesyłać na adres email: i-lo@eduinf.waw.pl

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać, zablokuj je w swojej przeglądarce.

Informacje dodatkowe.