1937 n.e.
Kalkulator Liczb Zespolonych George'a Stibitza

W roku 1927 amerykański uczony, inżynier i polityk, Vannevar Bush zaprojektował komputer analogowy, który mógł rozwiązywać proste równania. Dzieło Busha miało olbrzymie znaczenie, ponieważ koncentrowało uwagę na analogowych technikach obliczeniowych i dlatego na całkiem spory okres czasu spowolniło badania i rozwój technik cyfrowych.

Jednak nie wszyscy rozkochali się w komputerze analogowym.

W roku 1937 George Robert Stibitz, naukowiec pracujący w Bell Laboratories, zbudował maszynę cyfrową opartą na przekaźnikach, mrugających żarówkach i paskach metalowych wyciętych z puszek.

Maszyna Stibitza, którą nazwał "Model K" (ponieważ większość jej elementów zbudował na stole kuchennym), działała wg zasady, że jeżeli dwa przekaźniki zostały włączone, to powodowało to włączenie trzeciego przekaźnika, gdzie ten trzeci przekaźnik odpowiadał sumie operacji. Na przykład, jeśli te dwa przekaźniki przedstawiały liczby 3  i 6  i zostały włączone, to spowodowało do włączenie innego przekaźnika, przedstawiającego liczbę 9. (Kopię "Modelu K" można obejrzeć na wystawie komputerów w Smithsonian Museum.)

Sumator dwójkowy Stibitza wykonany z przekaźników telefonicznych (rok 1937)

Później Stibitz poszedł dalej i zbudował maszynę nazwaną Kalkulatorem Liczb Zespolonych.

Chociaż według dzisiejszych standardów urządzenie to nie było zbytnio skomplikowane, stanowiło ono istotny krok naprzód.

W roku 1940 Stibitz wykonał widowiskową demonstrację na spotkaniu w New Hampshire. Pozostawiwszy swój komputer w Nowym Jorku, zabrał na spotkanie dalekopis i połączył go ze swoim komputerem poprzez linię telefoniczną. W tym pierwszym przykładzie zdalnych obliczeń Stibitz zadziwił uczestników pozwalając im zadawać problemy, które następnie wprowadzano do dalekopisu i po krótkiej chwili otrzymywano na wydruku odpowiedź komputera.