![]() |
Autor artykułu: mgr Jerzy Wałaszek, wersja1.0 |
©2011 mgr
Jerzy Wałaszek
|
Nauczyciel prowadzący: mgr Jerzy Wałaszek
Nazwa przedmiotu: informatyka rozszerzona
Przedmiot jest nauczany w grupach 18 osobowych w wymiarze 2 godzin tygodniowo.
![]() ![]() |
Program nauczania Informatyka dla liceum
ogólnokształcącego Podręcznik Informatyka dla liceum ogólnokształcącego cz. 1 Informatyka dla liceum
ogólnokształcącego cz. 2 |
Skrócone kryteria ocen:
ndst - za darmo, nic nie trzeba umieć ani
tym bardziej robić
dop - uczeń musi znać materiał przerobiony na lekcjach
dst - uczeń zna i rozumie materiał przerobiony na
lekcjach
db - uczeń dodatkowo potrafi wykorzystać swoją wiedzę w
typowych sytuacjach
bdb - uczeń wykorzystuje swoją wiedzę i umiejętności do
rozwiązywania nowych problemów
cel - uczeń posiada ocenę bdb oraz
udokumentowane osiągnięcia w dziedzinie TI - olimpiada techniczna lub
informatyczna, publikacje na temat TI, własnoręcznie wykonane pomoce dydaktyczne
bazujące na TI - np. prezentacje multimedialne. Jeśli uczeń chce uzyskać ocenę
celującą, to musi zgłosić się do nauczyciela przedmiotu
NA POCZĄTKU II SEMESTRU celem otrzymania odpowiednich wytycznych.
Każdy uczeń ma obowiązek założyć zeszyt przedmiotowy zawierający co najmniej 60 kartek kratkowanych. Zeszyt jest obowiązkowy, a jego brak należy zgłaszać nauczycielowi przed rozpoczęciem lekcji, gdyż w przeciwnym razie uczeń może otrzymać ocenę niedostateczną z przygotowania się do lekcji. Zeszyt przedmiotowy musi być podpisany na pierwszej stronie nazwą przedmiotu (technologia informacyjna), imieniem i nazwiskiem ucznia oraz klasą, do której uczeń uczęszcza. Brak podpisu jest traktowany na równi z brakiem zeszytu i skutkuje oceną niedostateczną. Zeszyt przedmiotowy stanowi dokumentację pracy ucznia w trakcie nauki przedmiotu i jest oceniany pod koniec obu semestrów.
W ciągu nauki uczeń otrzymuje oceny:
|
W ciągu semestru uczeń ma prawo być dwa razy nieprzygotowany do zajęć. Nieprzygotowanie nie zwalnia z obowiązku pracy na lekcji. Nie uwzględnia się nieprzygotowań na zapowiedzianych sprawdzianach i testach oraz na zaliczeniach ocen niedostatecznych. Także pod koniec semestru nieprzygotowania uczniów nie będą respektowane - szczególnie odnosi się to do osobników unikających oceniania w trakcie semestru.
|
| Tematy główne i tematy lekcji w semestrze I | Liczba godzin |
|---|---|
| Stanowisko komputerowe | |
| Lekcja 1 Temat: Organizacja zajęć w pracowni komputerowej
|
1 |
| Algorytmika i programowanie w języku C++ | |
| Lekcja 2 Temat: Wprowadzenie do informatyki
|
1 |
| Lekcja 3-4 Temat: Język programowania C++
|
2 |
| Lekcja 5-6 Temat: Struktury danych - liczba całkowita bez znaku
|
2 |
| Lekcja 7-8 Temat: System ósemkowy i szesnastkowy
|
2 |
| Lekcja 9 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 2-8 |
1 |
| Lekcja 10 Temat: Algorytmy
|
1 |
| Lekcja 11-12 Temat: Struktury danych - liczba całkowita ze znakiem
|
2 |
| Lekcja 13-14 Temat: Algorytmy z rozgałęzieniami
|
2 |
| Lekcja 15-16-17 Temat: Pętle warunkowe
|
3 |
| Lekcja 18-19 Temat: Pętla iteracyjna
|
2 |
| Lekcja 20 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 10-19 |
1 |
| Lekcja 21-22 Temat: Funkcje
|
2 |
| Lekcja 23-24-25-26 Temat: Rekurencja
|
4 |
| Lekcja 27-28-29-30 Temat: Liczby pierwsze
|
4 |
| Lekcja 31 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 21-30 |
1 |
| Lekcja 32-33-34 Temat: Powtórzenie i utrwalenie materiału I semestru
|
3 |
| Tematy główne i tematy lekcji w semestrze II | Liczba godzin |
|---|---|
| Algorytmika i programowanie w języku C++ | |
| Lekcja 35-36-37-38 Temat: Liczby pseudolosowe
|
4 |
| Lekcja 39-40 Temat: Struktury danych - liczby rzeczywiste
|
2 |
| Lekcja 41-42 Temat: Algorytm rozwiązywania równania kwadratowego
|
2 |
| Lekcja 43-44 Temat: Badanie trójkąta - wzór Herona
|
2 |
| Lekcja 45 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 35-44 |
1 |
| Lekcja 46 Temat: Algorytm obliczania pierwiastka kwadratowego
|
1 |
| Lekcja 47-48 Temat: Algorytm bisekcji
|
2 |
| Lekcja 49-50 Temat: Algorytm Regula Falsi
|
2 |
| Lekcja 51-52 Temat: Schemat Hornera
|
2 |
| Lekcja 53 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 46-52 |
1 |
| Lekcja 54-55-56 Temat: Wyszukiwanie informacji
|
3 |
| Lekcja 57-58-59-60 Temat: Sortowanie - algorytm Bubble Sort, Insertion Sort
|
4 |
| Lekcja 61-62 Temat: Sortowanie przez scalanie
|
2 |
| Lekcja 63 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 54-62 |
1 |
| Lekcja 64-65-66 Temat: Szyfrowanie danych - szyfr Cezara i szyfr podstawieniowy
|
3 |
| Lekcja 67-68 Temat: Szyfr niesymetryczny RSA
|
2 |
| Lekcja 69 Temat: Test sprawdzający Materiał testu obejmuje lekcje 64-68 |
1 |
Lekcja 70-71-72-73-74
|
5 |
Poniżej znajdują się kryteria, które musi spełnić uczeń, aby otrzymać daną ocenę z informatyki w klasie I. Pamiętaj jednakże, że podane kryteria są jedynie elementem wyjściowym przy ustalaniu oceny, o której decyduje również twoja aktywność w czasie CAŁEGO roku szkolnego i zaangażowanie w naukę przedmiotu.
| Wymagania na poszczególne oceny szkolne | ||||
|---|---|---|---|---|
| 1. Metody rozwiązywania problemów algorytmicznych | ||||
| dopuszczający | dostateczny | dobry | bardzo dobry | celujący |
| 1.1. Sposoby prezentacji algorytmów | ||||
| Wie, co to jest algorytm. Określa dane do zadania oraz wyniki. Zna podstawowe zasady graficznego prezentowania algorytmów: podstawowe rodzaje bloków, ich przeznaczenie i sposoby umieszczania w schemacie blokowym. Potrafi narysować (odręcznie) schemat blokowy algorytmu liniowego. | Wymienia przykłady czynności i działań w życiu codziennym oraz zadań szkolnych, które uważa się za algorytmy. Zna pojęcie specyfikacji zadania. Zna wybrane sposoby prezentacji algorytmów. Przedstawia algorytm w postaci listy kroków. Tworzy schemat blokowy algorytmu z warunkiem prostym i pętlą. Podczas rysowania schematów blokowych potrafi wykorzystać Autokształty z edytora tekstu. Korzysta (w stopniu podstawowym) z programu edukacyjnego do symulacji działania algorytmu skonstruowanego w postaci schematu blokowego. | Określa zależności między problemem, algorytmem a programem komputerowym. Potrafi odpowiedzieć na pytanie, czy istnieją działania, które nie mają cech algorytmów. Przedstawia dokładną specyfikację dowolnego zadania. Zna znaczenie i działanie instrukcji symbolicznego języka programowania (pseudojęzyka). Potrafi zapisać algorytm z warunkami zagnieżdżonymi i pętlą w wybranej postaci. Potrafi skonstruować algorytm z warunkami zagnieżdżonymi i pętlą za pomocą programu edukacyjnego. | Zapisuje dowolny algorytm w wybranej przez siebie postaci (notacji), m.in. w pseudojęzyku. Zapisuje algorytmy z pętlą zagnieżdżoną. Potrafi przeprowadzić szczegółową analizę poprawności konstrukcji schematu blokowego. Analizuje działanie algorytmu dla przykładowych danych. Stosuje swobodnie oprogramowanie edukacyjne do graficznej prezentacji i analizy algorytmów. | Przestrzega zasad zapisu algorytmów w zadanej postaci (notacji). Potrafi trafnie dobrać do algorytmu sposób prezentacji. Stosuje poznane metody prezentacji algorytmów w opisie zadań (problemów) z innych przedmiotów szkolnych oraz różnych dziedzin życia. Potrafi samodzielnie zapoznać się z nowym programem edukacyjnym przeznaczonym do konstrukcji schematów blokowych. Potrafi zaproponować własny pseudojęzyk (postać instrukcji i zasady składni). |
| 1.2. Przegląd technik algorytmicznych i algorytmów klasycznych | ||||
| Określa sytuacje warunkowe. Podaje przykłady zadań, w których występują sytuacje warunkowe. Wie, na czym polega powtarzanie tych samych operacji. Potrafi omówić, na przykładzie, algorytm znajdowania najmniejszego z trzech elementów. | Potrafi odróżnić algorytm liniowy
od algorytmu z warunkami (z rozgałęzieniami). Zna pojęcie iteracji i rozumie
pojęcie algorytmu iteracyjnego. Podaje ich przykłady. Wie, od czego zależy
liczba powtórzeń. Potrafi omówić algorytm porządkowania elementów (metodą przez wybór) na praktycznym przykładzie, np. wybierając najwyższego ucznia z grupy. Omawia i analizuje wybrane techniki sortowania w postaci gotowych schematów blokowych, skonstruowanych w programie edukacyjnym. |
Analizuje algorytmy, w których
występują powtórzenia (iteracje). Zna sposoby zakończenia iteracji. Określa
kroki iteracji. Potrafi zapisać w wybranej notacji np. algorytm sumowania n
liczb, algorytm obliczania silni, znajdowania minimum w ciągu n liczb,
algorytm rozwiązywania równania liniowego. Zna iteracyjną postać algorytmu Euklidesa. Zna przynajmniej dwie techniki sortowania, np. bąbelkowe i przez wybór. Określa problemy, w których występuje rekurencja i podaje przykłady „zjawisk rekurencyjnych” – wziętych z życia i zadań szkolnych. Zna rekurencyjną realizację wybranego algorytmu, np. silni. |
Zna metodę „dziel i zwyciężaj” ,
algorytm generowania liczb Fibbonacciego, schemat Hornera. Omawia ich
iteracyjną realizację i potrafi przedstawić jeden z nich w wybranej notacji.
Zna inne algorytmy sortowania, np. kubełkowe, przez wstawianie. Zna
przynajmniej jeden algorytm numeryczny, np. obliczanie wartości pierwiastka
kwadratowego. Wskazuje różnicę między rekurencją a iteracją. Zna rekurencyjną realizację wybranych algorytmów, np. silnię i algorytm Euklidesa. Potrafi zamienić algorytm zapisany iteracyjnie na postać rekurencyjną.
|
Rozumie dokładnie technikę
rekurencji (znaczenie stosu). Potrafi ocenić, kiedy warto stosować iterację,
a kiedy rekurencję. Zna trudniejsze algorytmy, np. algorytm trwałego
małżeństwa, wieże Hanoi, problem ośmiu hetmanów. Zna inne techniki sortowania, np. sortowanie przez scalanie ciągów i metodę szybką. Potrafi zapisać je w różnych notacjach (również w języku programowania wysokiego poziomu). Zna inne algorytmy numeryczne, np. wyznaczanie miejsca zerowego funkcji. Korzysta samodzielnie z dodatkowej literatury. |
| 1.3. Elementy analizy algorytmów | ||||
| Potrafi zanalizować przebieg algorytmu dla przykładowych danych i ocenić w ten sposób jego poprawność. | Potrafi ocenić poprawność działania algorytmu i jego zgodność ze specyfikacją. Określa liczbę prostych działań zawartych w algorytmie. | Rozumie, co to jest złożoność algorytmu i potrafi określić liczbę operacji wykonywanych na elementach zbioru w wybranym algorytmie sortowania. | Potrafi porównać złożoność różnych algorytmów tego samego zadania dla tych samych danych. Wie, kiedy algorytm jest uniwersalny. | Ocenia złożoność czasową i pamięciową algorytmu. Zna odpowiednie wzory. |
| 2. Realizacja algorytmów w wybranym języku programowania | ||||
| dopuszczający | dostateczny | dobry | bardzo dobry | celujący |
| 2.1. Zasady programowania | ||||
| Zna klasyfikację języków programowania. Zna ogólną budowę programu i najważniejsze elementy języka – słowa kluczowe, instrukcje, wyrażenia, zasady składni. Potrafi zrealizować prosty algorytm liniowy w języku wysokiego poziomu; potrafi skompilować i uruchomić gotowy program. | Zapisuje program w czytelnej
postaci – stosuje wcięcia, komentarze. Rozumie pojęcia: implementacja,
kompilacja, uruchomienie, testowanie. Rozumie znaczenie i działanie
podstawowych instrukcji wybranego języka programowania wysokiego poziomu.
Rozróżnia i poprawia błędy kompilacji i błędy wykonania. Potrafi zrealizować
algorytmy iteracyjne w języku wysokiego poziomu. Zna podstawowe zasady poprawnego programowania; testuje tworzone programy; wie, jak uniknąć problemów, takich jak np. zapętlenie się programu. |
Potrafi prezentować złożone
algorytmy (z podprogramami) w wybranym języku programowania. Zna
rekurencyjne realizacje prostych algorytmów. Rozumie i stosuje zasady
programowania strukturalnego. Wie, na czym polega różnica pomiędzy
przekazywaniem parametrów przez zmienną i przez wartość w procedurach. Wie,
jakie znaczenie ma zasięg działania zmiennej. Rozumie zasady postępowania
przy rozwiązywaniu problemu metodą zstępującą. Zna zasady działania wybranych algorytmów sortowania. Zna podstawowe procedury graficzne, potrafi narysować na ekranie wykres funkcji i podstawowe figury geometryczne. |
Wie, jaka jest różnica między
językiem wysokiego poziomu a językiem wewnętrznym; potrafi określić rolę
procesora i pamięci operacyjnej w działaniu programów. Potrafi realizować
nawet bardzo złożone algorytmy, stosować procedury graficzne w realizacji
skomplikowanych zadań – np. tworzyć własne animacje. Potrafi prezentować
algorytmy rekurencyjne w postaci programu; potrafi zamienić rozwiązanie
iteracyjne algorytmu na rekurencyjne. Zapisuje w postaci programu wybrane
algorytmy sortowania. Opracowuje złożony program w kilkuosobowej grupie – umie podzielić zadania, ustalić sposoby przekazywania danych pomiędzy procedurami. Zabezpiecza tworzone programy przed wprowadzeniem przez użytkownika błędnych danych. |
Ocenia efektywność działania programu. Wie, na czym polega programowanie obiektowe i zdarzeniowe. Potrafi stosować techniki programowania dynamicznego lub programowania obiektowego. Zna i rozumie podobieństwa i różnice w strukturze programu zapisanego w różnych językach programowania – w deklaracji zmiennych i procedur, w składni i zasadach działania poszczególnych procedur. Sprawnie korzysta z dodatkowej, fachowej literatury. |
| 2.2. Dobór struktur danych do rozwiązywanego problemu | ||||
| Wymienia przykłady prostych struktur danych. Potrafi zadeklarować zmienne typu liczbowego (całkowite, rzeczywiste) i stosować je w zadaniach. | Wie, czym jest zmienna w programie i co oznacza przypisanie jej konkretnej wartości. Rozróżnia struktury danych: proste i złożone. Podaje przykłady. Deklaruje typy złożone. | Potrafi zastosować łańcuchowy i tablicowy typ danych w zadaniach. | Rozumie, na czym polega dobór struktur danych do algorytmu. Potrafi zastosować rekordowy typ danych. | Zna dynamiczne struktury danych. Potrafi zastosować zmienne typu wskaźnikowego w zadaniach. Zna struktury listowe, np. stos, kolejkę, listę. Rozumie i potrafi zastosować typ obiektowy. |
![]() | I Liceum Ogólnokształcące |
Pytania proszę przesyłać na adres email: i-lo@eduinf.waw.pl
W artykułach serwisu są używane cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać,
zablokuj je w swojej przeglądarce.
Informacje dodatkowe