Ivan Efremov

La nebulozo de Andromedo

obrazek

 
Sciencfikcia romano
 
El la rusa tradukis Jurij Finkel

HTML-igis kaj enretigis Jerzy Wałaszek
 
Al Edukada Servo

Al Librejo

Ĉapitro 1. Fera stelo
Ĉapitro 2. Epsilono de la Tukano
Ĉapitro 3. Kaptitaj de mallumo
Ĉapitro 4. Rivero de tempo
Ĉapitro 5. Ĉevalo sur mara fundo
Ĉapitro 6. Legendo de bluaj sunoj
Ĉapitro 7. Simfonio fa-minora de kolora tono 4.750 mu
Ĉapitro 8. Ruĝaj ondoj
Ĉapitro 9. Lernejo de la tria ciklo
Ĉapitro 10. Tibeta eksperimento
Ĉapitro 11. La insulo de Forgeso
Ĉapitro 12. La Konsilio de Stelnavigado
Ĉapitro 13. Anĝeloj en alta ĉiel'
Ĉapitro 14. Ŝtala pordo
Ĉapitro 15. La nebulozo de Andromedo


Aŭtora antaŭparolo

Ankoraŭ ne estis finita la unua publikigo de tiu ĉi romano en revuo, kaj la sputnikoj jam komencis rapidan ĉirkaŭflugon de nia planedo.

Vidalvide kun tiu nekontestebla fakto mi kun ĝojo konscias, ke la ideoj, kuŝantaj en la fundamento de la romano, estas ĝustaj.

La skalo de fantazio pri teĥnika progreso de la homaro, la kredo je senĉesa perfektigo kaj hela estonteco de la racie aranĝita socio — ĉio ĉi tiel senteble kaj videble estas konfirmita per signaloj de la etaj lunoj. La mirakla laŭ rapideco plenumo de unu revo el «La nebulozo de Andromedo» metas antaŭ mi la demandon: kiom ĝuste estas montrita en la romano la historia perspektivo de la estonteco? Jam dum la procezo de verkado mi ŝanĝis la tempon de la eventoj en direkto de ĝia pliproksimigo al nia epoko. Komence al mi ŝajnis, ke la gigantaj transformoj de la planedo kaj de la vivo, priskribitaj en la romano, ne povas esti efektivigitaj pli frue, ol post tri mil jaroj. Mi baziĝis en la kalkuloj sur ĝenerala historio de la homaro, sed ne atentis akceliĝon de teĥnika progreso.

Dum posta prilaboro de la romano mi mallongigis la planitan tempolimon je jarmilo. Sed la lanĉo de artefaritaj satelitoj de la Tero sufloras al mi, ke la eventoj de la romano povus plenumiĝi eĉ pli frue. Tial ĉiuj difinitaj datoj en «La nebulozo de Andromedo» estas ŝanĝitaj al tiaj, en kiujn leganto mem enmetos sian komprenon kaj antaŭsenton de la tempo.

Specialeco de la romano, eble, ne tuj komprenebla al leganto, estas saturiteco per sciencaj faktoj, nocioj kaj terminoj. Tio ne estas miso aŭ nedeziro klarigi komplikajn formulojn. Nur tiel al mi ŝajnis eble doni koloron de estonteco al paroloj kaj agoj de homoj de la tempo, en kiu la scienco devas profunde enradikiĝi en ĉiujn nociojn, konceptojn kaj la lingvon.

I. Efremov

Ĉefa paĝo | Sekva paĝo