©2008 mgr Jerzy Wałaszek
I LO w Tarnowie
|
|
©2008 mgr Jerzy Wałaszek
|
Przedstawiony program może również posłużyć do znajdowania potencjałów elektrostatycznych, gdy znany jest przestrzenny rozkład ładunków; należy tylko pamiętać o dwóch rodzajach oddziaływań, a zatem o znaku potencjału. Po niewielkich zmianach (usuwamy całkowanie numeryczne) łatwo dostosujemy program do bez-pośredniego, wizualnego przedstawiania potencjałów, o ile oczywiście jest znany ich kształt matematyczny. W ten sposób można przybliżyć poglądowo np. potencjały oscylatora czy rotatora harmonicznego, potencjały Yukawy, Van der Waalsa, grawitacyjnego z poprawkami relatywistycznymi itd. Możemy także, w pracy z uczniem uzdolnionym, pokusić się o przedstawienie graficzne różnych potencjałów rozpatrywanych w mechanice kwantowej. Przykłady takich potencjałów można znaleźć w [14], [15].
[1] Kittel C., Knight W., Ruderman M., Mechanika, PWN, W-wa 1969, [2] Kleine M., Matematyka a świat fizyczny, PWN, W-wa 1964, [3] http://pl.wikipedia.org/wiki/Droga Mleczna, [4] Druga seria I etapu, XL Olimpiada Astronomiczna 1996/97, Komitet Główny Olimpiady Astronomicznej, Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne w Chorzowie, [5] Pierwsza seria I etapu, XXXIX Olimpiada Astronomiczna 1995/96, Komitet Główny Olimpiady Astronomicznej, Planetarium i Obserwatorium Astronomiczne w Chorzowie, [6] Reeves H., Najnowsze wiadomości z Kosmosu. W stronę pierwszej sekundy, Wyd. Cyklady, 1996, [7] Kiraga M., Ciemna materia we Wszechświecie, Urania 7-8/95, [8] Salach J., Sagnowska B., Kreiner J., Fizyka z astronomią dla klasy II liceum ogólnokształcącego, WSiP,
W-wa 1995,[9] Encyklopedia fizyki, t. 2, PWN, 1993, [10] Horský Z., Plavec M., Człowiek poznaje Wszechświat, PWN, W-wa 1966, [11] Życki P., Aktywne jądra galaktyk, Postępy Astronomii, 4/1996, [12] Czerny M. w: http://www.wiw.pl/nowinki/astronomia, [13] Sołtan A., Galaktyki normalne, Urania - Postępy Astronomii, 5/98, p. także:
R. M. Hazen, Dlaczego czarne dziury nie są czarne; Prószyński i S-ka, 2002;
Kitty Ferguson, Czarne dziury, czyli uwięzione światło, Prószyński i S-ka, 2002;
Paul Devies, Czas. Niedokończona ewolucja Wszechświata, Prószyński i S-ka, 2002,[14] Średniawa B., Mechanika kwantowa, PWN, W-wa 1978, [15] Greczko L. K. i in., Sbornik zadacz po teorieticzieskoj fizikie, Wyższa Szkoła, Moskwa 1984. 13 luty 2007 r.
Tadeusz Sypek,
I LO Tarnów
 | I Liceum Ogólnokształcące |
Pytania proszę przesyłać na adres email: i-lo@eduinf.waw.pl
W artykułach serwisu są używane cookies. Jeśli nie chcesz ich otrzymywać,
zablokuj je w swojej przeglądarce.
Informacje dodatkowe